frisbee propaganda

wciąż kocham Cię frisbee..

2012-02-14T15:41:00.001-08:00

W ubiegłym roku doktor Progres- szczerze zakochany w amerykańskim stylu życia- poprosił swoich uczniów żeby napisali, dlaczego kochają frisbee. W tym roku też by o to poprosił, ale dzieciaki ukończyły klasę ultimate i z dyplomami rozjechały się po świecie. Zimuje Hubert, poeta z oślej ławki.

nie mam już kolegów do grania bo oblałem rok,

mija już kolejny ale to nie problem,

wracam do domu i oglądam mecz z Revolver,

Sherwood IO break, Robbie do Beau, Watson huck i jest pięknie

przyrządziłem białeczko i zrobiłem dziś bieżnię.

jutro siłka i basen na relaksie,

dlaczego kocham ultimate? oto powód właśnie

leberki zdały klasę, pojechały w kraj z uśmiechem

a ja tu mam raj, trochę mam z nich bekę,

bo kto rządzi nadal w polu, komu płacze pod korkami trawa,

dla mnie to jest miłość, dla nich to zabawa,

przybili milion piątek, rzucają sobie w parku

o rany zapomniałem, że nie zrobiłem dziś barków,

no to wracam do pracy, ale jeszcze coś podkręcę, coś naprawdę cacy.

NexGen ziomki, to też moja miłość, jakość obrazu i biegania ilość,

meczyk z Chain petarda, lejałtów sto milion, hucków tysiąc pięcset

wiem bo ziomek mi nagrał, oglądam codziennie, same koty niech mnie

samo się nie zrobi, mówi moja mama,

to pewne jak wtopić na turnieju bez banana;

róbcie więc siłownię, róbcie rzuty, biegi,

będziecie szybcy jak ja, pogadamy wtedy.

o czym? jesteście ciekawi? o pędzie wiatru we włosach kiedy cutujesz jak gepard, i lejałcie bez biedy po dysk rzucony w zonę, raz dwa trzy teraz kończę bo mam trening ziomek

Jedna miłość, wiele jej oblicz. Miłej środy życzymy, macie trening?

Finał: Revolver VS Ironside (pierwsza połowa 8 : 5)

2011-10-30T07:06:00.000-07:00

Bilans po pierwszej połowie:

2 handblocki (Revolver, Ironside)

1 Rollercoster play (Beau rzuca forehand do nikogo, potem odzyskuje dysk w obronie)

1 MEGA Sky (Cassidy Rasmussen, Revolver)

1 Layout Śmierci D (Beau Kittredge, Revolver)

1 Turbo obrona w strefie (Peter Prial, Ironside)

Najmniej szczęścia miał George Stubbs robiąc mrożącego krew w żyłach layoyt'a D. Zbił dysk, ale nie dość mocno aby uniemożliwić złapanie go Robbie'mu Cahill'owi.

Nationals (faza finałowa)

2011-10-29T13:46:00.000-07:00

W finale spotkają się Revolver (Bay Area) i Ironside (Boston).

Ironside stoczyło pasjonujący pojedynek o wejście do finału z Chain Lightning. Ekipa z Atlanty wykazała się niesamowitą determinacją, doprowadzając do remisu 15 : 15, wracając do gry odrabiając stratę 5 punktów (12 : 7). Nie wiemy czego zabrakło Chain, żeby wygrać to spotkanie, ale dziękujemy im za emocje, które umiliły wieczór wielu europejskim fanom ultimate (live-streaming w końcówce oglądało ponad 700 widzów).

Revolver o wejście do finału walczył z Doublewide. Turniejowa 1 grała nieregularnie. Roztrwoniła przewagę zdobytą w początkowej fazie meczu, pozwalając Teksańczykom na doprowadzenie do wyniku 9 : 8. W końcowej fazie spotkania wszystko wróciło do normy. 15 :10.

Mecz o 3-cie miejsce: Chain Lightning Vs. Doublewide na pewno nie będzie mniej emocjonujący niż finał.

Nationals (druga faza)

2011-10-28T18:07:00.000-07:00

Tylnymi drzwiami, do fazy pucharowej turnieju awansowały Southpaw i Madison Club, pokonując w pre-quater finals odpowiednio Truck Stop i Machine.

Niestety Southpaw trafiło najgorzej jak tylko się dało. O półfinał przyjdzie mu walczyć z Revolver.

Kolejną parę ćwierćfinałową tworzą Doublewide i GOAT (Czy Doublewide podniesie się po porażce z Ironside?)

Ironside, w trzeciej, ćwierćfinałowej parze, zmierzy się ze zwycięzcą niższego pool'a H i barażu z Machine: Madison Club (Madison jest na fali, ale czy to wystarczy, aby powstrzymać znany z solidności bostoński offence?)

Ostatnią parą ¼ są Ring Of Fire i Chain Lightning. (Ten mecz mamy nadzieję obejrzeć jutro na żywo.)

Scoreboard ze wszystkimi szczegółami i rozpiską znajdziecie TUTAJ.

Nationals (faza grupowa)

2011-10-28T02:32:00.000-07:00

POOL A (1. Revolver, 2. Johnny Bravo, 3. GOAT, 4. Condors):

Niżej rozstawione GOAT w bezpośrednim meczu pokonało grupową dwójkę Johnny Bravo. Poza tym wszyscy zgodnie przegrali z Revolver. Jakie są tego skutki? Johnny Bravo kończy fazę grupową na 3-cim miejscu i spada do słabszego pool'a. Aby zostać w grze, Johnny Bravo musi wygrać mecze z Furious George i Southpaw. Wtedy zajmie pierwsze miejsce w grupie G i zagra w pre-quater final z ostatnią drużyną z grupy F (teoretycznie mocniejszej). Jeśli uda im się to spotkanie wygrać, to wchodzą do ćwierćfinałów. A potem już z górki. Półfinał i finał.

Ostateczne rozstawienie po fazie grupowej: Revolver, GOAT, Johnny Bravo, Condors.

POOL B (1. Ironside, 2. Truck Stop, 3. Sub Zero, 4. Tanasi)

Ironside rządzi i dzieli. Jedynym emocjonującym akcentem w tej grupie była walka o 3-cie miejsce. Niżej rozstawione Tanasi rozprawiło się 15 do 11 z Sub Zero.

Ostateczne rozstawienie po fazie grupowej: Ironside, Truck Stop, Tanasi, Sub Zero.

POOL C (1. Furious Geroge 2. Ring Of Fire, 3. Machine, 4. Southpaw)

Totalny bałagan. Furious George wygrywa tylko z Ring Of Fire (które ostatecznie zajmuje pierwsze miejsce w grupie, po zwycięstwach nad Machine i Southpaw). Furious George wygrywa z Ring Of Fire, ale przegrywa pozostałe dwa mecze grupowe, w rezultacie zajmując ostatnie miejsce w grupie (!).

Ostateczne rozstawienie po fazie grupowej: Ring Of Fire, Machine, Southpaw, Furious George.

POOL D (1. Chain Lightning, 2. Doublewide, 3. Madison Club, 4. Oakland)

Wszyscy wiedzieli, że Doublewide jest w formie. Kurt Gibson jest nominowany do nagrody MVP. Brodie stał się gwiazdą dzięki swoim Trick Shots. Ale żeby aż tak zlać Chain Lightning?! 15:6?! Tego się chyba nikt nie spodziewał.

Ostateczne rozstawienie po fazie grupowej: Doublewide, Chain Lightning, Madison Club, Oakland.

Frisbee Kołem Się Toczy 2011

2011-10-22T12:33:00.000-07:00

Najpierw się przywitamy bo dawno się nie widzieliśmy. Dzień dobry. A teraz nie napiszemy, dlaczego zamarliśmy na tak długo, napiszemy od razu o naszej wycieczce do Koła, jasne, wiemy że niektórzy pisali już na ścianach: frisbeepropaganda nie Elvis, oni nie żyją, ale relacja jest tym razem ważniejsza. Pierwszy raz od łotewskich przygód z podróżnikiem i jego butelką Jasia Wędrowniczka pojechaliśmy na turniej pozbawieni dylematu koszulek i zabraliśmy takie same, dlatego obojętnie co by się na nim wyprawiało, to dla nas i tak było super. Przeprosiny więc później, najpierw zdradzimy nieobecnym i nie czytającym frisbee.pl, że zawody wygrali Mistrzowie Polski na trawie Furious Goats, na drugim miejscu przybyli Grandmaster Flash a najbardziej szałowe było także Flow zdobywając nagrodę Spirit of the Game i zajmując trzecie miejsce w klasyfikacji. Najlepsze we Frisbee Kołem się Toczy jest kilka spraw, najpierw to, że wróciliśmy z czwartej edycji tego wydarzenia, następnie to, że rokrocznie pojawia się tam dziesięć polskich drużyn i że ciągle możemy tam spotkać nowych zajaranych. Mujahedini są już z nami na dobre, Flight Club się dopiero rozkręca, z Uwagą nadal trzeba grać ostrożnie, Astro znowu z pickupami*, Bez Ciśnień grają sobie bez ciśnień a RJP jakże młode i raźne! Zdobywcy Oskarów te zawody natomiast zorganizowali i zdołali jeszcze grać w małym finale, dziękujemy im więc za gościnę i dobry poziom.

Coraz trudniej pisze się relacje z polskich turniejów, kiedyś aż chciało się do nich siadać żeby napisać o nutelli na śniadaniu i pucharze za podium, teraz, kiedy organizacja każdego jest bliska doskonałości moglibyśmy streścić Wam przebieg kilku meczów, ale z tym będzie jeszcze większy problem. Granie na sali jest tak dynamiczne, że widzowie czują się czasem jak na meczu ping ponga, a jeśli jest się ubogim reporterem lokalnego bloga nie posiadającym sprzętu HD, cóż, można wtedy oprzeć się wyłącznie o highlights’y. W Kole było ich kilka, Polacy grają coraz bardziej widowiskowo i zobaczyliśmy na przykład nieudany niestety double-greatest Mujahedinów, kilka super sky’ów Furious Goats i rekord użycia hammera w jednym meczu ustanowiony przez Astro. Nagrodę najbardziej wartościowego zawodnika zdobyli Dulu- wśród facetów, i Kocbi wśród stokrotek, gratulujemy. Ale jeśli mowa o highlights’ach i stokrotkach to jedna z nich popełniła ich za dużo, dlatego otrzymała za nie specjalną nagrodę. Kasiu UnoUnoUno, gratulujemy, szczególnie tych dwóch lejałtów, do dziś zastanawiamy się który z nich był bardziej super, oba punktowe, jeden to złapany hammer i ślizg pod drabinki, drugi to klasyk gatunku, horyzontalny z lądowaniem na klacie <3.

Dziękujemy wszystkim zespołom, za pot na parkietach, za żarty, za psikusy i piątki w kółeczkach, bardzo dobrze było Was zobaczyć.

To na razie tyle, pierwsze indory za płoty, jak to mawiają, a skoro na Frisbee Kołem się Toczy grało tyle drużyn, to mimo że nigdy parkiet nie zgasi naszej miłości do trawy trochę będziemy jednak czekać na ostatnie zawody sezonu indoor, Mistrzostwa Polski. Konkurs na ich organizację został już ogłoszony, po drodze jeszcze dwa (trzymamy kciuki Warszawo) turnieje, będą emocje.

*co oczywiście było żartem, jeśli obserwowaliście uważnie, to zobaczylibyście, że Astro przywiozło także dwie nowe dusze, bardzo wesołe, bardzo podjarane, my też się nimi jaramy. Kochamy Astro Disco, co oczywiście nie jest żartem.

PS. Pewnie niektórzy są zaskoczeni, że nie wspomnieliśmy o sobotniej imprezie w pizzerii Apis. My też, ale skoro cały naród uznał, że to nie jest ‘czas na odważne decyzje’ to szanujemy wolę narodu, pomilczymy.

PS2. Przepraszamy.

MP 2011, czyli wszystko po staremu

2011-09-20T06:26:00.000-07:00

Wyniki MP2011 częściowo pokrywają się z zeszłoroczną edycją turnieju o tytuł Mistrza Polski. Furious Goats dodając sobie motywacji cheer'em "I am a champion" pokonali w finale warszawską ekipę GrandMaster Flash. Walkę o brązowy medal, tak samo jak rok temu i z takim samym rezultatem, stoczyły Cool Flights (4) oraz Spirit On Lemon (brąz).

Poziom z zeszłorocznych MP utrzymały Uwaga Pies (7) i BC Kosmodysk (15).

Nieobecne na MP w 2010 r. RJP wskoczyło na 11-ste miejsce, które w poprzednich rozgrywkach o tytuł Mistrza Polski zajęli Zdobywcy Oskarów. Tych ostatnich zabrakło w tym roku, więc na miejscu (11) nie odnotowujemy zmian. Podobna sytuacja zaistniała na miejscu 16-tym. W zeszłym roku był Mashtalesh, a w tym, najmłodszy gracz warszawskiej sceny ultimate, Flight Club.

Jedyny spadek, dobrze, że tylko jednopunktowy, z (12) w 2010 na (13) w 2011 zanotowali 4Hands.

Teraz awanse. Zaczniemy od skromnych, jednomiejscowych. Astro Disco, Nine Hills. Do przodu powoli.

Fristaszki oraz FLOW Wratislavia ukończyły tegoroczne rozgrywki o dwa oczka wyżej niż rok temu. Gratulujemy!

Największy progres w klasyfikacji generalnej MP 2011, w porównaniu do zeszłego roku uczynili Freezebeatz. Awansowali aż o 3 pozycje. Brawo!

Bardzo dobrze zaprezentowali się debiutanci na MP. GUF Grudziądz i muJAHedini dysku, zajmując odpowiednio (14) i (9) miejsce w klasyfikacji końcowej.

W klasyfikacji SOTG padł remis. Identyczną sumę punktów (80, co daje średnią 13,3 na mecz) zebrały Spirit On Lemon oraz GrandMaster Flash (zwycięzca tej klasyfikacji z roku 2010). To dobry symptom. Drużynom zależy na tym, aby ich przeciwnicy mieli pozytywne odczucia po rozegranym meczu. A przecież o to właśnie chodzi.

Co przyniesie rok 2012? Czy GMF w końcu wygra finał? Czy Cool Flights w końcu dobiją się do strefy medalowej? A może to na szyjach zawodników z FLOW lub Astro zawisnął medale kolejnych MP?

Dla uporządkowania, klasyfikacja końcowa MP 2011:

Złoto	Furious Goats
Srebro	Grandmaster Flash
Brąz	Spirit on Lemon
4th	Cool Flights
5th	Astro Disco
6th	FLOW Wratislavia
7th	Uwaga Pies
8th	Nine Hills
9th	MuJAHedini Dysku
10th	Freezebeatz
11th	RJP
12th	FriStaszki
13th	4Hands
14th	GUF
15th	BC Kosmodysk
16th	Flight Club

HATy

2011-09-04T14:00:00.000-07:00

Turnieje hat'owe są szczególnymi imprezami z dyskiem w roli głównej. Zawodnicy zgłaszają się jako niezrzeszone jednostki określając swoje umiejętności w skali zaproponowanej przez organizatorów. Następnie organizatorzy dobierają te zagubione, bezpartyjne owieczki w drużyny. I to wszystko. To już od samych zawodników zależy jak się będą dogadywać na boisku i jak będzie wyglądała ich gra. Całkiem niedawno, jeden z redaktorów (nie powiem który), miał przyjemność grać na KatoHato. Wspaniale zorganizowany event, pogoda dopisała, same ochy i achy. Co więcej, drużyny były tak równo dobrane, że po pierwszym dniu, 5 z siedmiu ekip biorących udział w turnieju miały identyczny bilans. Po dwa zwycięstwa i po dwie porażki. Rewelacja. Katowice, ul. Mariacka. Było cudownie.

Tego typu turnieje rozgrywane są na całym świecie. W Berlinie też. Interflug. Bardzo znany i ceniony. Niestety na Interflugu żadnego z redaktorów nie było. Nic straconego. Kilkoro zawodników z Polski pofatygowało się za naszą zachodnią granicę. I dobrze. Bo dzięki temu i my (skromni redaktorzy) i Wy, drodzy Czytelnicy, możecie dowiedzieć się jak to na tym słynnym Interflugu jest.

Relacja Anki z Astro Disco:

Interflug 22-23 lipca 2011

Już po raz kolejny w lipcowy weekend zachodni sąsiedzi ugościli nas na corocznym hatowym turnieju w Berlinie.
Polskę reprezentowało 9 graczy z sześciu drużyn tj. Nine Hills, RJP, Furious Goats, 4Hands, Freezebeatz oraz Astro Disco. Większość polskich zawodników dopiero zaczyna swoja przygodę z Ultimate, jednak znaleźli się wśród nas i starzy wyjadacze. Należy wspomnieć, iż nie zabrakło Polaków w finale: Aldona z Freezebeatz – 1 miejsce oraz Szymek z RJP – 2 miejsce. Świetnym pomysłem było nazwanie drużyn od wulkanów na całym Świecie.
Trafiłam do drużyny „Popocatepetl”, w której atmosfera była cudowna, jakbyśmy się znali od lat. W sobotę zarówno jaki i w niedziele wiatr nie dawał nam spokoju. Wszystkie drużyny z jakimi grałam stawiały zonę. Sobota nam nie sprzyjała. Wszystkie 4 mecze grupowe tego dnia przegraliśmy.. Pierwszą naszą walkę stoczyliśmy z Garibaldi (Szymek z RJP), którzy okazali się jednymi z liderów tego turnieju. W tym meczu dopiero poznawaliśmy swoje umiejętności. Nasi rywale wykorzystali to dość skutecznie wygrywając 10-6. Drugi i trzeci mecz zagraliśmy z Cotopaxi i Santa Ana, którzy również byli od nas lepsi, przegraliśmy odpowiednio: 6-9, 6-10. Dwa ostatnie mecze tego dnia były naprawdę zacięte i wykonaniu Popocatepetl bardzo dobre. Brakowało nam jednak szczęścia, po zaciętej walce przegraliśmy z Klimanjaro (7-6) oraz Krakatan (9-6). Schodziłam z boiska usatysfakcjonowana, widziałam że drużyna gra coraz lepiej i każdy daje z siebie tyle ile może. Nie uratował nas nawet system szwajcarski, w którym był rozgrywany turniej.. Pozostało nam walczyć jedynie o miejsca 13-16.
Sobotni wieczór polska ekipa (Szu, Prezes, Koszyk, Ania) spędziła zwiedzając miasto, podziwiając wspaniałą architekturę. Spacer po Berlinie utwierdził nas w przekonaniu, że ten turniej to strzał w dziesiątkę.
Wstając wczesnym rankiem w niedzielę wiedziałam, że mam do zagrania dwa mecze i są to ostatnie dwa mecze z Popocatepetl. Obydwa wygraliśmy. Najpierw z Pico do Fogo (7-8), a następnie z Fuji (10-5). Radości na naszych twarzach nie brakowało. Każdy następny zdobyty punkt dawał nam dodatkową moc. Turniej został uwieńczony wspólnym szampanem.
Przyszedł czas na finał, w którym zagrali nasi rodacy w barwach Garibaldi oraz Nyiragongo. Spotkanie bardzo zacięte, widowiskowe akcje szczególnie w defence. Gra na początku toczyła się punkt za punkt, ostatecznie Nyiragongo wygrało (11-5).
To był wspaniały weekend, hatowy turniej, ale naprawdę na dobrym poziomie. Atmosfera w naszej drużynie była luźna i swobodna. Dobra organizacja i świetnie przygotowane boiska. Wysoki spiryt wszystkich drużyn z jakimi miałam przyjemność zagrać. Turniej ten pozostanie mi w pamięci na długi czas…mam nadzieje, ze wrócę tam za rok.

1. Nyiragongo (Aldona z Freezebeatz)
2. Garibaldi (Szymek z RJP)
3. Cotopaxi (Karolina z 4hands)
4. Kilimanjaro
5. Arararat (Prezes z Nine Hills)
6. Bora Bora (Marta z Freezebeatz, Koszyk z Astro Disco)
7. Stromboli
8. Vesuvio (Damian)
9. Krakatau (Dominik z FG)
10. Aso
11. Santa Ana
12. Eyja-fjallajökull
13. Popocatepetl (Ania z Astro Disco)
14. Fuji
15. Pico do Fogo
16. Mongo Na Ndemi (Szu z Nine Hills)

W którejś z powyższych drużyn grał również Adam z 4Hands. Na pewno nie w tej samej, w której grała Ania, bo na pewno by o nim pamiętała. Z pewnego źródła wiemy, że team Adama grał w pomarańczowych koszulkach.

Na całe szczęście to nie koniec hat'owych emocji na ten sezon. Nasze czujne, redaktorskie uszy wychwyciły informacje o pracach organizacyjnych w związku z kolejnym Dragon Cup'em, który miałby zwieńczyć outdoor'owy sezon w Polsce. To legendarny turniej. Jest jak pielgrzymka do Mekki dla Muzułmanina, każdy zajawkowicz ultimate, musi choć raz w swojej karierze zagrać na Dragon Cup'ie.

Jeżeli Alex Nord wraca do gry, to wiedz, że coś się dzieje

2011-07-27T14:42:00.000-07:00

kadra w małym kadrze.

2011-07-26T00:56:00.000-07:00

Byliśmy na zgrupowaniu Reprezentacji Mixed w Kole. Można pewnie napisać wiele zdań o tym jaka jest, i co potrafi, jednak ostatnio blogowanie nam nie wychodzi, więc tylko trochę o nich skrobniemy. Ponieważ to bardzo wesoły temat. Trenowanie zaczęli w deszczowe piątkowe popołudnie, nie całym jeszcze składem*, ale na pewno nie leniwie. Wieczorem spotkaliśmy ich w miejscowej pizzerii, na dworze chłód i mżawka a oni, radośni jak w lipcu, ucztują sobie i opowiadają anegdotki. Prawie jak w domu, no ale przejdźmy do biegania. Nie opowiemy Wam, jakich setplejów nie będą mile wspominać europejscy gracze, ale zanim napiszemy o niedzieli damy Wam dobrą radę. Sobotę kadra zaczęła od treningu w dwóch grupach, które za kilka dni będą tworzyły nasz atak i obronę, a kiedy każdy poznał już swoje obowiązki w drużynie, ta zagrała pierwszy z trzech weekendowych sparingów. Defence pokazał już wtedy, że ma w swoich krew dziką, super cheer, szybkie bieganie

i mocna motywacja kolegów, dzięki temu linia Offence nie czuła się na boisku zbyt swobodnie i musiała mocno się skupić żeby grać według swoich reguł, zen. Teraz dobra rada. Im więcej zagracie turniejów hatowych, tym łatwiej przejdziecie następne tryouts i drogę do nie tak dalekich Worlds. To bardzo dobrze, jeśli gracz silnie wciela się w swoją rodzimą drużynę, ale im więcej pozna on cech innych zawodników, tym szersze ma pojęcie o tworzeniu teamu, który nie ma mnóstwa czasu na budowanie silnych więzi a wybiera się na wymagający ich turniej. Szczęśliwie nasi reprezentanci mixed znają się od paru ładnych sezonów i mają tak wspaniałe poczucie humoru, że nie martwimy się o team spirit na EUC2011. Niedziela. Słońce. Dziewiąta rano odprawa, o dziesiątej cała Polska na boisku. Drill. Powtórka. Drill. Woda. Drill. Taktyka. Drill. Woda. Mecz. Kółko.

W piątek Reprezentacja Polski Mixed jedzie na Mistrzostwa Europy Ultimate do Mariboru, w sobotę Staś opowiada im w kółku, o czym mówiono na spotkaniu kapitanów, wieczorem idą na showcase game GB vs. Słowenia. W niedzielę zagrają z Irlandią, Słowacją i Niemcami. Ultimate frisbee, największa z ich zajawek.

Chcielibyśmy także napisać, że bardzo się nam podoba logo Mistrzostw Polski i hasło: dobry spirit, mało coli. Obaw o to, że oba są wieloznaczne oraz niewłaściwie promują polskie ultimate nie podzielamy, wystarczy bowiem jednym okiem obserwować debatę publiczną wobec milionów a ujrzy się żarty, przy których ten altimejtowy jest fraszką, pod nią zaś nie kryje się coś złego-niemoralnego, ale coś wspaniałego i całkowicie niegroźnego. Jeśli przyjdzie widz pragnący konsumpcji to ją dostanie: bieganie, skakanie i łapanie dysku w locie. Polskie ultimate, ale też żadne inne nie jest na etapie, na którym może kogokolwiek urazić. Polskie ultimate jest natomiast na etapie, na którym jego reprezentanci nie mają na swoich strojach orzełka z herbu naszego państwa, ponieważ ich wyjazd na imprezę mistrzowską jest właściwie prywatną inicjatywą ich właśnie oraz członków PSGU. I dla nich właśnie nagrodą jest ten żarcik, który zrozumieją jak najbardziej właściwie. Angażują swoje siły w rozwój tego sportu, być może okaże się, że za cztery lata finał Mistrzostw Polski będzie można zobaczyć w publicznej telewizji a plakatami nikt nie będzie sobie zawracał talerza bo rozgrywki promować będą billboardy, wtedy napiszemy z niego relację i wspomnimy hasełko sprzed paru lat z westchnieniem. To były czasy..

*Na koniec gwiazdka. Jest taki gracz w Polsce, który zrobił wszystko żeby stać się świetnym zawodnikiem, grał już na Mistrzostwach Świata U-23 a w tym roku znalazł się także w kadrze mixed, kontuzja zaś sprawiła, że nie będzie mógł zagrać na boiskach Mistrzostw Europy. Ale i tak jedzie do Mariboru, ze swoją Reprezentacją. Pjonteczki Sierka.

Reprezentacja Mixed na Facebooku

Strona Mistrzostw Europy w Mariborze

Polska ekipa na PAGA

2011-04-18T15:49:00.000-07:00

Już niedługo, tj. między 21 a 25 kwietnia, zostanie rozegrana 21. edycja PAGANELLO. Impreza odbywa się pod patronatem BULA (Beach Ultimate Lovers Association) i obejmuje: World Beach Ultimate Cup oraz World Freestyle Challenge.

Na PAGA wysoki poziom obowiązuje nie tylko podczas zawodów sportowych, ale również na imprezach z pakietu wakacyjno-rozrywkowego.

Kilkanaścioro polskich zawodników dostąpi przyjemności obcowania z elitą graczy z całego świata oraz krystaliczną formą ultimate (mimo, że impreza rozgrywana jest na plaży włoskiego kurortu wypoczynkowego Rimini, zjadą na nią ekipy z całego świata, np: z Kolumbii, Japonii czy Stanów Zjednoczonych).Kadra zorganizowana przez Mikołaja Smogóra, która docelowo ma wystąpić na Mistrzostwach Świata w Beach Ultimate, zagra w składzie:

1. Kamil Karpała

2. Maciej Grabowski

3. Katarzyna Karpała

4. Wiktoria Maruszczak

5. Mateusz Dyda

6. Aleksandra Kocbuch

7. Catherine Gale

8. Stanisław Bogusławski

9. Geoff Schwartz

10. Wojciech Starzewski

11. Luke Tobiasiewicz

12. Ewa Bańbuła

13. Mikołaj Smogór - pełniący obowiązki selekcjonera.

Nasza ekipa została rozstawiona z numerem 36 (na 40 ekip w dywizji mixed), co znacząco utrudnia przebicie się do walki o najwyższe lokaty. Utrudnia, bo już w pool'u, nasi reprezentanci będą walczyć z teoretycznie mocniejszymi rywalami. TUTAJ grupy pierwszej fazy rozgrywek.

W poprzedniej edycji PAGANELLO wziął udział polski pickup Inglourious Basterds. Grali w dywizji open, uplasowali się na 34 pozycji. Ciekawostką jest to, że pierwszy w historii polski skład zagrał na PAGA w 1998 roku pod nazwą Horny Mermaids i, identycznie jak Inglourious, zajął 34 miejsce.

34. pozycja na poprzedniej edycji, seeding z 36 numerem. Liczymy na to, że oprócz opalenizny i uśmiechów na twarzach, nasz team z PAGANELLO przywiezie najlepszy w historii turnieju wynik sportowy drużyny z Polski. Dzięki temu łatwiej będzie wytłumaczyć wszystkim, że rozstawienie z 36. numerem polskiej ekipy to wypadek przy pracy organizatorów. W końcu nie trudno o pomyłkę przy ogarnianiu zabawy dla 110 drużyn z całego świata...

POWODZENIA! TRZYMAMY KCIUKI!

Nasz człowiek w Fire

2011-04-13T02:58:00.000-07:00

Luke Tobiasiewicz.

Sporo z Was mogło poznać Łukasza na pierwszej edycji tryouts. Niestety nie wszyscy dostąpili przyjemności bycia tam z Wami. Były wymagające drille, świetna atmosfera mimo niesprzyjających warunków atmosferycznych, uśmiechnięte twarze, wszystko to, za co kochamy ultimate. Wszystko + Łukasz z małżonką. Nikt nie był w stanie powiedzieć o Łukaszu nic ponad to, że Łukasz jest świetnym zawodnikiem, że gra w Fire of London i że jest po prostu fajnym gościem, a jego żona grała w kadrze U23 Wielkiej Brytanii przeciwko Polsce na Mistrzostwach Świata we Florencji. Dzięki sprzyjającym okolicznościom możemy przybliżyć Wam nieco sylwetkę tego ciekawego zawodnika:

Łukasz ma 26 lat i urodził się w Anglii. Jest wnukiem polskich emigrantów. Mimo to, świetnie mówi po polsku. Łukasz jest żonaty, więc wszystkie dziewczęta, na które w sposób wyjątkowo intensywny działają turbo lay'outy i crazy flick'i muszą obejść się smakiem.

Z ultimate Łukasz zetknął się pierwszy raz na Lancaster University. W 2003 roku rozpoczął regularne treningi w The Fish – drużynie uniwersyteckiej.

W trakcie nauki na uniwersytecie wyjechał na rok do Stanów Zjednoczonych, na Uniwersytet w Colorado. Trenował z tamtejszą drużyną uniwersytecką Mamabird (z m.in. z Beau Kittreadge'm w składzie). Niestety w tamtym okresie przytrafiła mu się kontuzja kolana, która skutecznie wykluczyła go z cyklu przygotowawczego. Udało mu się zagrać jedynie na dwóch turniejach i to niestety nie w pierwszej drużynie.

Następnie grał w Brown, w Newcastle. Z tą ekipą, w 2007 r., udało mu się wywalczyć 16. miejsce w UKU Tour (więcej info o UKU Tour tutaj) a rok później 20.. Należy dodać, że w sezonie kiedy Brown ustrzelili dwudziestkę, Łukasz był kapitanem drużyny i oprócz niezłego wyniku sportowego wygrali SOTG Award.

Łukasz jest również zaangażowany w szeroko pojęte organizowanie ultimate w UK. Organizował regionals dla północnego regionu Anglii oraz udziela się w komitecie ds. scheduling'u. Oprócz tego, jak sam się przyznał, lubi zakładać nowe drużyny. Między innymi dzięki jego wysiłkom, w Oxfordzie, powstał „Team Shark” (Łukasz grał w jej barwach z sezonie 2009 i 2010). W obydwu sezonach drużyna ta zajęła 9. miejsce w serii Tour. Co więcej, Łukasz pracował też przy powołaniu do życia drużyny St Albans, która działa na terenie północnego Londyn i z którą jeszcze grywa od czasu do czasu.

Jakby tego wszystkiego było mało, Łukasz jest kwalifikowanym trenerem ultimate pierwszego stopnia. Nie zamierza na tym poprzestać. Przystąpił do programu, dzięki któremu uzyska drugi stopień kwalifikacji trenerskich. W praktyce wygląda to tak, że Łukasz trenował drużynę Brookers na uniwersytecie w Oxfordzie oraz stara się pomagać w trenowaniu mniejszych, lokalnych ekip. Więcej o programie szkoleniowym UKU dla przyszłych trenerów tutaj.

Od października 2010 Łukasz jest zawodnikiem Fire of London.

Daily Bread:

Łukasz trenuje 4 razy w tygodniu, a oprócz tego chodzi na siłownię. To wymóg w Fire. Śmiejąc się przyznał, że robi to tylko z przymusu. W sezonie, mniej więcej raz na dwa tygodnie gra na rozmaitych turniejach, nie tylko w Anglii i nie tylko z Fire, ale także z St Albans albo jako pickup z zaprzyjaźnionymi drużynami.

Przed finałem na Hamburg Rumble Łukasz razem z kolegami z drużyny grał w karty. Zdradził, że ich taktyką na finał będzie mocna obrona man-to-man D, bez switch'y. Taktyka okazała się skuteczna, Fire wygrało pierwszą edycję Hamburg Rumble. Gratulujemy!

(Relacja z Hamburg Rumble od Fire tutaj)

Furious Camp/ Kraków/ 16- 17kwietnia 2011

2011-04-12T09:30:00.000-07:00

Jeden z pewnych pewników jest taki oto, że jeśli ktokolwiek porzucał dyskiem trochę dłużej niż trzy treningi, ten wie już na pewno kim jest Beau Kittredge. Gdyby ultimate frisbee było sportem z reklamami, on właśnie byłby jego gwiazdą a dzieciaki zabijałyby się o koszulkę z numerem 50. Na razie jednak takie szaleństwo jego osoby nie dotyczy, Beau jest zawodnikiem drużyny Revolver, mieszka w San Francisco i w wolnym od grania czasie zajmuje się pisaniem, bajek*. Spokojny żywot w ładnym mieście zakłócany przygodami, o których opowiada się na czwartym treningu, na przykład: minione wakacje Beau spędził między innymi w Pradze, razem z kolegami zdobył tam tytuł klubowego mistrza świata, po czym wrócił do kraju i został też czempionem USA Ultimate. Zbliżamy się do clou, podróże naszego bohatera do Europy są bowiem także okazją do jego spotkań z miłośnikami ultimate i ich wspólnym treningiem, wydarzenia takie, nazywane clinics** to okazja do nauki opartej o niepodważalny autorytet trenera, na spotkania takie zapraszani są więc najbardziej doświadczeni zawodnicy- najmilej zaś widziani są w roli trenerów gracze zza oceanu, niedoścignieni jak dotąd pod względem umiejętności. Zbliżamy się do clou, najpierw jednak wyobraźcie sobie człowieka, którego od dwudziestu pięciu lat(!!) ekscytuje aerodynamika frisbee i jak dotąd zdążył zdobyć dwa tytuły mistrza USA i wystąpić na czterech edycjach Worlds. Wyobraźcie sobie, ile razy rzucił, ile razy pobiegł do dysku i ile razy go złapał, ile razy ściągał ze ściany i wkładał do torby przed treningiem. Mnóstwo razy, a wszystko to i umiejętność przekazywania wiedzy młodym adeptom czyni z niego wymarzonego nauczyciela. Chris Sherwood, bo to on jest drugim bohaterem naszej opowieści, nie tylko okazyjnie zajmuje się trenowaniem, na co dzień prowadzi kobiecą drużynę Zeitgeist, jednym słowem- kot.

Teraz oto jest właśnie pora, by wbić pióro w clou tego artykułu, w kwietniowy weekend Beau Kittredge i Chris Sherwood będą gośćmi pierwszych polskich clinics, na które zaprasza pomysłodawca i organizator, poznańska drużyna Furious Goats. Weekend w Krakowie, outdoor i trening, to już trzy plusy tego campu a dzięki Kozłom będzie też kolejna opowieść na czwarty trening, ale bomba. Bam! Miesiąc po clinics Furious organizują turniej w Mogilnie, poznańska wiosna..

* Bajki o Beau także czasem się pojawiają, jednak ich wydawania chyba nikt się nie podejmie, są to bowiem nowelki i fraszki bardzo sobie podobne, można je więc zatytułować jednakowo: Zeskajowałem Beau. Historie natomiast to już nie bajki, szczególnie jednej z nich Beau zawdzięcza swoją popularność, grał wtedy w Colorado Mamabird i uczynił tak:

** Seattle Sockeye. Tak brzmi nasze pierwsze skojarzenie ze słowem clinics, nie całkiem nawet chybione. Drużyna z San Francisco poprowadzi za moment kolejny Sockeye Training Camp, tym razem w Moskwie. Zapisy już niestety niemożliwe, ale te na Furious Camp nadal trwają, oto linka: zapisz się i wygraj Beau Race

Polish Training Camp

2011-04-01T14:54:00.000-07:00

W sobotę 26 kwietnia w podwarszawskich Zielonkach rozpoczęła swoje przygotowania do Mistrzostw Europy nasza ulubiona Reprezentacja Polski, w cudownie śnieżnej scenerii spotkało się bowiem kilkudziesięciu zawodników, którzy po raz pierwszy w tym roku mogli uczestniczyć w przygotowanych przez selekcjonera tryouts. Nie śnieg był jednak najbardziej wyjątkowy, ani nawet słońce, najwspanialsza była obecność zawodników, którzy dopiero zaczynają grać w ultimate, albo grają od niedawna. Polish Training Camp był wspólnym treningiem wszystkich kochających frisbee i udał się znakomicie. Przygotowany był bardzo dokładnie, po rozgrzewce* gracze wykonali mnóstwo ćwiczeń w mniejszych grupach, uczyniło to każdy z dwóch dni intensywnym i różnorodnym a drille były na tyle wszechstronne, że chyba każdy miał okazję do sprawdzenia swoich umiejętności. Użyteczne, oparte o praktykę na boisku, sprawdzające technikę rzutu, szybkość i talent mądrej decyzji, to był naprawdę pracowity weekend, i cenny. Dlatego właśnie tak bardzo cieszy udział zmotywowanej grupy młodych talentów, takie warunki do nauki to po prostu marzenie. Takie rzeczy nie dzieją się ot tak, za pomysły, czas i energię dziękujemy trenerom i każdemu, kto pomógł w organizacji polskiego kampu frisbee. W maju następny etap tryouts, tup tup tup.

*rozgrzewki to całkowicie odrębna historia, w sobotę odbyła się w pełnym słońcu i po kostki w śniegu, widok tych wszystkich uśmiechniętych buzi, w koreczkach i z błyskiem w oku był jak dotąd najweselszym obrazkiem roku 2011. Kotem była Kasia, dzień później Michał, już bez śniegu, nadal w słońcu, też w koreczkach. Błysk.. został wykrzesany.

Tak właśnie było, zwinnie, skocznie i słonecznie.

Spirit on Ice 2011/ relacja

2011-02-24T01:13:00.000-08:00

Jest taki olimpijski zwyczaj polegający na tym, że podczas ceremonii ich zamknięcia szef MKOL wygłasza tradycyjną formułę ‘to były najlepsze z dotychczasowych igrzysk’. My szefujemy tutaj, dlatego bez skrupułów ogłaszamy: to był najlepszy turniej Spirit on Ice z dotychczas rozegranych. Powodów jest kilka i jeden nasz ulubiony, te kilka to perfekcyjna organizacja, która kolejny raz ugruntowała markę wydarzeń organizowanych przez drużynę Spirit on Lemon, to także bardzo dobry poziom ultimate, jakim mogli cieszyć się wszyscy uczestnicy, to wspaniała zabawa w piątkowy wieczór i sobotnią noc i w końcu to tak ukochane przez nas drobiazgi jak wszystkie przybite podczas meczów piątki, jak kilkadziesiąt dysków rozrzuconych po całej sali, jak mecz gwiazd i lemonowy podczas niego doping z trybun, jak wszystkie śmichy chichy, krzyki z linii i frywolne cheery, jak drużynowe śniadania, na które można by zaprosić Magdę Gessler i nawet ona nie dokonałaby w nich rewolucji.. to wszystko było super, ale było jednak coś najsuper: poznańsko- praski finał, w którym zmierzyli się Furious Goats i Prague Devils, i przede wszystkim jego wynik: czwartą edycję Spirit on Ice wygrała polska drużyna. Who are they?! They are the champions!! Na mecz wyszli bez grama kompleksów, mimo że przeciwnik budzi jeszcze w Polsce grozę, obojętnie bowiem jakim składem wybiera się w podróż- jest to mocny zespół. Pierwsza część spotkania była wyrównana, ale też niezbyt porywająca- sporo było w niej przerw, dlatego kibice dopiero po zmianie stron mogli nacieszyć się widowiskiem, zaczęło się ono w momencie wypracowania przez Goats dwu- trzypunktowej przewagi, ta zaś zmusiła Devils do kontrataku i tempo wzrosło o sto procent. Wysiłki Czechów nie przyniosły jednak żadnego rezultatu, tym bardziej że popełnili zbyt dużo błędów w ataku- Furious nie byli może nieomylni, ale to oni zachowali cierpliwość do końca, czyli zwycięstwa w stosunku 10: 6. Gratulujemy bardzo mocno, to naprawdę świetny rezultat.

Ostateczna klasyfikacja wyglądała następująco:

Furious Goats

Prague Devils

Velka Morava

Hallodigaz-e?

Spirit on Lemon

Mental Discorders

Dazed& Confused

FUJ

Warsaw Fenix

Astro Disco/ Spirit of the Game

Sensacje? Raczej nie. Niespodzianki? Ależ tak, dwa ostatnie miejsca na przykład: ) Niespodzianka polegała na tym, że: Fenix wygrało w pool’u z FUJ żeby potem przegrać z Dazed& Confused, Astro wygrało w pool’u z Dazed& Confused żeby potem przegrać z FUJ, dzięki takim właśnie kombinacjom doszło do ich wspólnego meczu, który od flipa aż do kółka był radosny jak wiosna w dolinie Muminków. Przeznaczenie. Wróćmy na chwilę do Dazed& Confused, chyba najbardziej egzotycznego teamu; przylecieli aż z Wielkiej Brytanii, chyba jako jedyni sumiennie grali w obronie zoną i chyba jako jedyni osiągnęli współczynnik hucków na poziomie 97%. Pojęcie angielskiej powściągliwości nie bardzo do nich pasowało, zapamiętamy ich raczej jako pozaboiskowych wesołków, oni też pewnie opowiedzą w ojczyźnie o krainie zabawy o nazwie Polska, wszak nasza gościnność z domieszką lemonówki musi wywoływać piorunujące wrażenie.

Napiszemy o jeszcze jednej drużynie, pochodzą z Węgier, nazywają się Hallodigaz-e? a styl ultimate, który pokazali w Sosnowcu nie pozostawia wątpliwości- są wielkimi miłośnikami szachów. Złośliwcy twierdzili, że po każdej akcji w ataku gracz ją kończący podbiegał do linii bocznej by przełączyć zegar, lub przestawić klepsydrę- natomiast cierpliwość rozgrywania dysku, opieranie się o wyłącznie pewne zagrania i sylwetka ich głównego handlera tchnęły w nas wszystkich ducha Petera Leko*

Sobotnia impreza w znanym już rodzinie frisbee pubie Pod Spodem to wielki powrót na parkiety bydgoskiego teamu Astro Disco, który nawiązał do swych jakże wspaniałych tradycji i zwyciężył w kategorii party, to także bezkonkurencyjna( dosłownie) wygrana drużyny Warsaw Fenix w beer race, to także( a jakże!) temat do żartów przy niedzielnym śniadaniu, ale przede wszystkim była to wspaniała zabawa w klimacie magicznym, byli więc zaklęci w żabę książęta, czarodzieje, wiedźmy i nietoperze, istna abrakadabra. Nasza historia dobiega końca, dziękujemy organizatorom za kolejne wspaniałe wydarzenie w kalendarzu polskiego frisbee, dziękujemy wszystkim, którzy zmusili nas do uśmiechu i wysiłku, dziękujemy pani woźnej za poczęstunek, dziękujemy też PKP za to, że w drodze powrotnej mogliśmy przejechać się w iglo na szynach. Wspaniały to był weekend a niebawem Mistrzostwa Polski Indoor, cytując więc klasyka: jest wysoko.

PS. szczegółowe wyniki TUTAJ

PS2. wyróżnienia indywidualne i nie tylko:

MVP- Miguel/ Velka Morava
WMVP- Luca/ Hallodigaz-e?
Spirit of the Pain- na szczęście nie wręczono
Miss Spirit on Ice- Magda/ Furious Goats
Longest Trip- Dazed& Confused

*Peter Leko jest węgierskim arcymistrzem szachowym, według rankingu FIDE jest najwyżej sklasyfikowanym szachistą spośród swoich rodaków: )

Pierwsze Halowe Mistrzostwa Polski - Wrocław, 5 i 6 marca 2011

2011-02-23T07:13:00.000-08:00

Oto lista drużyn, które wystąpią na marcowych Pierwszych Indoor'owych Mistrzostwach Polski:

1. MuJAHedini dysku (http://www.facebook.com/group.php?gid=109402039117527)
2. BC Kosmodysk
3. KrakUF (http://www.ultimatefrisbee.pl/)
4.Freezebeatz Silesia (http://freezebeatz.wordpress.com/)
5. 4Hands (http://pl-pl.facebook.com/pages/4hands/179955378705059)
6. Cool Flights (http://www.coolflights.pl/home.php)
7. Zdobywcy Oskarów (http://zdobywcyoskarow.blogspot.com/)
8. Spirit on Lemon (http://spiritonlemon.blogspot.com/)
9. GrandMaster Flash (http://www.facebook.com/group.php?gid=50945134614)
10. Furious Goats (http://www.furiousgoats.pl/)
11. Uwaga Pies (http://uwagapies.com.pl/)
12. RJP (http://www.rjpsquad.com/)
13. Warsaw Fenix (http://pl-pl.facebook.com/pages/Warsaw-Fenix/125792157474147)
14. Fristaszki
15. 9Hills (http://ninehills.wordpress.com/)
16. Odpalamy WD (http://www.facebook.com/pages/UFOdpaleni/100939373292332)

Mamy nadzieję, że impreza się uda, że wszystkim meczom towarzyszyć będą ogromne emocje, wysoki Spirit Of The Game a grający zawodnicy wrócą do domów bez żadnych kontuzji. Powodzenia!

Facebook'owa strona wydarzenia:
http://www.facebook.com/event.php?eid=133728023353178

Józbee 2011. Relacja.

2011-02-21T04:53:00.000-08:00

Choć dywizje różne, ilość drużyn w dywizjach nie była identyczna, drogi turniejowe drużyn krzyżowały się, podążały równolegle, napotykały znaki typu „DEAD END” jak na Route 66. Ale jest jeden wspólny mianownik, który sprawił, że Józbee 2011 było turniejem wyjątkowym. Emocje. Burza, jaką wywołało ogłoszenie formuły turnieju (pierwszy raz w Polsce miano zagrać w dwóch dywizjach), potem przygotowania, niecierpliwość, motywowanie się nawzajem do jeszcze intensywniejszego trenowania, każda z drużyn mogła potencjalnie wygrać te rozgrywki, oczekiwania, nadzieje, w końcu szczęście, kiedy spotkało się znajomych na welcome party w Cafe Colombia, potem już tylko stres związany z wyjściem na boisko. Wszystkie te stany, emocjonalne huśtawki, kiedy trzeba było wypuścić powietrze z dumnie naprężonej klatki po wygranym meczu by przełknąć gorzką pigułkę porażki i popić kubłem zimnej wody na głowę, kumulowały się od momentu ogłoszenia informacji o samej imprezie a eksplodowały w finałach obu dywizji. Dziw aż, że józefowska sala to wytrzymała. Solidna konstrukcja. Na koniec pozostała już tylko radość ze zwycięstwa lub gorycz porażki.

Dywizję „women” wygrały zawodniczki z Whatever. W drodze do finału przegrały tylko jedno spotkanie ze Sky This (swoim warszawskim odpowiednikiem). Whatever zdawały się rozkręcać z meczu na mecz, aby w finale zrewanżować się z nawiązką za porażkę w początkowej fazie turnieju ze Sky This. Sky This? Whatever?

Odpowiednikiem, bo Whatever i Sky This zostały powołane do życia na fali organizowania składów do grania oddzielnych kategoriach: women i open; przewrócenia pierwszej kostki domina dokonano w stolicy, gdzie męska część graczy ultimate zaczęła spotykać się na treningach w swoim gronie pod banderą Warsaw Open. Ta inicjatywa była impulsem do zorganizowania „Moja dziewczyna została w domu” z bazą w Poznaniu, a zrzeszającą zawodników z kilku polskich ulit-miast. Dziewczęta nie chciały być gorsze, tym bardziej, że warunki temu sprzyjały (bo organizatorzy Józbee narzucili formułę turnieju, tj. granie w dwóch, odseparowanych dywizjach) i również stworzyły swoje teamy. Odpowiednikami Warsaw Open i MDZWD w dywizji women są właśnie Sky This (z bazą w Warszawie) i Whatever (na razie bez bazy, ale podobnie jak „Moja dziewczyna została w domu” to zjednoczenie mocy kilku miast).

Na Józbee nie zabrakło również klasycznych drużyn, bez domieszek – Uwaga Pies, 9 Hills, GrandMaster Flash Open/Women oraz Odpalamy WD wystawiły swoje składy, mimo że zawodnicy tych ekip trenują w MDZWD i Warsaw Open czy Sky This, z prozaicznego powodu – pozwalała im na to zasobność kadr.

Jedyną drużyną, której nazwa nie pojawiła się do tej pory to Pickup – czyli formacja powołana na potrzeby turniejowe - „zbieranina” zawodniczek bez przydziału drużynowego, które wyraziły chęć wzięcia udziału w imprezie.

Sky This zdążyło sprawdzić swoją formę na bardzo mocno obsadzonym turnieju w Berlinie – Winterflug, który odbył się w pierwszy week-end lutego. Zaszły bardzo daleko, zajmując 6 miejsce (po drodze pokonując między innymi Prague Devils – praską drużynę z tradycjami), dlatego apetyty dziewczyn na zwycięstwo w tym turnieju były ogromne i bukmacherzy na pewno płaciliby najmniej za stawianie na Sky This.

Stan przed rywalizacją: Sky This są faworytkami. Stan po: Whatever zgarniają wszystko. Jak do tego doszło? W finale, który dostarczył widowni wielkich emocji, który pełen był ryzykownych i widowiskowych akcji w ataku oraz poświęcenia i determinacji w defensywie, który przede wszystkim był pokazem ultimate na wysokim poziomie. Rezultat? 13:9 dla Whatever. Wynik byłby bliższy, a spotkanie przyniosłoby jeszcze więcej emocji, gdyby nie momenty dekoncentracji i kilka niewymuszonych błędów po stronie warszawianek. Może nie zaważyły one na końcowym rezultacie, ale z pewnością dodałyby dramatyzmu rozgrywce. Ci dla których wynik był sprawą drugorzędną mogli cieszyć się widokiem nieziemsko ślicznych dziewuszek biegających po boisku – choć docenienie ich urody mogło sprawić problem, z powodu dynamiki rozgrywanych akcji. Ale co to za problem dla wprawionego oka kibica i genetycznym predyspozycjom do śledzenia każdej sportowej rywalizacji..

Turniej z najsmutniejszymi minami opuściły zawodniczki z Pickup'a. Nie udało im się wygrać żadnego ze spotkań. GrandMaster Flash Woman uległy Sky This w walce o wejście do finału, tym samym otwierając im drogę do walki o triumf w całej imprezie. Najładniejszy finał jaki widziało polskie ultimate z korzyścią dla Whatever.

MVP women: K-see (Whatever)

Zabawa w męskim towarzystwie była nieco ciekawsza, może dlatego, że w dywizji open było więcej ekip – i więcej mogło się stać. Wycieczki formalnie bez przygód odbyły MDZWD i 9Hills. Ci pierwsi wygrali wszystko, a ci drudzy przegrali. Formalnie, bo taki wniosek można by wyciągnąć po zerknięciu na ich bilansy wygranych i przegranych spotkań. Nieco pełniejsze wrażenia doznamy przypatrując się wynikom, i tak odpowiednio dowiemy się że: MDZWD wcale tak łatwo zwycięstwo nie przyszło, a 9Hills tanio skóry nie sprzedało.

Reszta stawki, czyli Uwaga Pies, Warsaw United (nie Warsaw Open dlatego, że część tego składu grała w GMF, dlatego zdecydowano się wystąpić pod inną nazwą), Odpalamy WD i GrandMaster Flash wybrały szlaki oznaczone kolorami czerwonym i czarnym.

Na nieco więcej pozwoliły sobie ekipy z Poznania i Warszawy, odpowiednio Uwaga Pies i GMF. Ci pierwsi przeszkadzali jak mogli GMF'om w wejściu do finału, co poskutkowało bardzo widowiskowym meczem – rzutami z zegarmistrzowską precyzją i zgraniem braci Tomiaków porównywalnym do porozumienia na boisku „złotego duetu” Tsubasy i Misakiego po stronie Uwagi oraz dynamiką i konsekwencją w rozgrywaniu akcji ofensywnych i determinacją w defensywie GMF. Następnie ograli 9Hills w walce o wejście do małego finału. Wydawało się, złapali wiatr w żagle i uda im się zagarnąć trzecie miejsce... Ale na drodze stanęli im zawodnicy z Odpalamy WD (z wybranym MVP man (Dulu) w składzie)...cdn... GrandMaster Flash natomiast dał ograć się w fazie grupowej MDZWD i miało remis w spotkaniu przeciwko Warsaw United – co nieco zdeharmonizowało wewnętrzne ZEN Grandmasterów i tym samym było wodą na młyn dla WU. Jednak GMF szybko odzyskało równowagę i już nic jej nie zmąciło podczas drogi pod górę aż do samego finału.

Czarnym szlakiem z kolei zdecydowali się wybrać wrocławianie z Odpalamy WD i Warsaw United. Odpalamy najpierw napędziło stracha GMFom, przegrywając z nimi tylko jednym punktem pierwsze spotkanie grupowe, w dalszej części rozgrywek odebrało możliwość gry o 3 miejsce Warsaw United, a w małym finale przyszło im się zmierzyć z Uwaga Pies, którą pokonali (!) w imponującym starciu. To pierwsze”pudło” dla Odpalamy WD w krótkiej historii tej drużyny.

Warsaw United z kolei, podobnie jak GMF przegrało z MDZWD i miała remis (z GMF). Co po fazie grupowej mogło świadczyć o tym, że warszawiacy będą chcieli powalczyć o najwyższe laury. Dobra passa jednak odwróciła się od WU, a dobrą kartę dostali dopiero w meczu o piąte miejsce, zagrali all in spychając 9Hills na szóstą pozycję w końcowej tabeli.

Finał. Ten mecz był wyjątkowy. Koncentracja zawodników od pierwszej sekundy była na poziomie korony ośmiotysięczników i utrzymywała się na tej wysokości do samego końca spotkania. Zawodnicy uzupełniali dług tlenowy schodząc w dół, poza linie boiska, po szybkich i bardzo intensywnych zmianach. Na wysokości powietrze jest bardzo rzadkie. Poziom determinacji w formacjach defensywnych był równie wysoki. W całym spotkaniu zdobyto w sumie tylko 21 punktów. Często bardzo dobra współpraca w obronie jednej drużyny psuła koncepcję ofensywną przeciwnej, co wymuszało nieco bardziej ryzykowne i nieplanowane działania. Nie zabrakło również widowiskowych layout'ów czy przechwytów. Tempo rozgrywki było zawrotne. Drużyny szły łeb w łeb. Żadnej z ekip nie udało się wypracować bezpiecznej przewagi. Emocje sięgnęły zenitu, kiedy to tuż przed syreną kończącą czas gry GMF doprowadził do remisu. Dysk wprowadzili do gry zawodnicy MDZWD. Sprawdziło się ultimate'owe powiedzenie „jeśli jedna drużyna znajduje się w posiadaniu dysku, to ta druga nie może zdobyć punktu”. Tak właśnie było w tym przypadku. GMFom nie udało się przechwycić frisbee, ani wymusić na przeciwnikach straty. MDZWD rozegrała spokojną, a przede wszystkim skuteczną akcję w ataku zdobywając 11-sty punkt dajacy im zwycięstwo w pierwszym turnieju rozgrywanym w dwóch dywizjach w historii polskiego ultimate.

Miejmy nadzieję, że kolejne drużyny również będą się decydowały na tak odważne kroki i że na turniejowej mapie ultimate'owych imprez zaczną pojawiać się nowe turnieje rozgrywane w takiej formule. Tym samym, kolejne kontynenty na mapie ulti-świata zostały odkryte. Ale to tylko ich zarys. Należy uzupełnić hipsometrię, hydrosferę, geosferę kontynentów open i women oraz wiele innych, abyśmy mogli spokojnie po nich podróżować, zwiedzać. Jeszcze dużo pracy przed naszymi ulti-odkrywcami.

kocham Cię frisbee.

2011-02-14T02:02:00.000-08:00

Pewnie nie wiecie, ale doktor Progres prowadzi od lat- nie bez sukcesów zresztą- zajęcia z młodzieżą. A ponieważ zbliżały się Walentynki zadał swoim podopiecznym pracę domową na temat 'Jak bardzo i dlaczego kocham ultimate frisbee'..

Kocham Cię frisbee, tak bardzo Cię kocham

Że kiedy Cię nie ma siadam w kącie i szlocham

Kocham Cię frisbee właściwie za wszystko;

czy lecisz wysoko, czy muszę złapać Cię nisko,

to wszystko nieważne, kocham Cię nad życie

i tylko o Tobie marzę sobie skrycie

Jaś, 7b

Gdy byłem mały w piłkę nożną grałem

na przerwach kolegów po kostkach kopałem

Teraz też jestem mały, ale wiem już na pewno,

Że Spirit temu przeczy, więc kopanie mi przeszło.

Krzyś, 6c

Zielone boisko, przystrzyżona trawka, dwie strefy punktowe- to nie lada gratka

Dwie drużyny na linii, uśmiech wszem i wobec,

Każdy z czytelników za moment się dowie,

O czym opowiada mój wierszyk tak pięknie

Każdy to przeczyta i z zazdrości pęknie.

Nie piszę o rugby, nie piszę o lacrossie,

Wszystkie takie sporty po prostu mam w nosie

Piszę o czymś pięknym jak widok Alp Liguryjskich,

piszę proszę Państwa o ultimate frisbee.

Zosia, 8a

Mam szorty od Fajva i korki Nike Vapor Dżet,

Jak sami widzicie mam stylówę okej.

Mam termogetry nie z Biedry, przy mnie jesteś biedny

Na koszulce sublimacja, jestem ostry jak akacja.

Wychodzę na bojo i wszyscy się boją

Działam na inkacie, jeszcze mnie poznacie.

Zdobywam złoto za złotem, jestem prawdziwym kotem.

Gram w ultimate dziecino, rzucam pulle jak Will Neff,

Mac Taylor to dla mnie dzieciak, ogrywam go jak chcę.

Krzyś z oślej ławki

Koham Ulę z cwartej b, bo tak slicnie wyglonda i ma takie ładne luzowe flizbi i kolezanki tes ma ładne i wszystko.
Hubert, 3a

A my?? A my kochamy to, co robimy i kochamy Was za to, że możemy to robić, i kochamy te chwile, kiedy jesteśmy razem, i kochamy z Wami grać, wygrywać, przegrywać, i mnóstwo w ogóle jest w nas miłości, i nie tylko dziś, i nie od wczoraj, i oby zawsze: )

Józbee 2011 - pierwsze wrażenie

2011-02-13T10:34:00.000-08:00

Po „powrotach z wycieczki”, drop'ach, time out'ach, walce punkt za punkt, stratach, po wszystkich złapanych zadyszkach, wypoconych hektolitrach potu, meczach pełnych Spirit Of The Game na wysokim poziomie, po drodze przez remisy, porażki, zwycięstwa i punktowe layout'y dojechaliśmy do finałowego momentu, w którym możemy ogłosić końcową klasyfikację drużyn grających na Józbee:

DYWIZJA WOMEN:

Whatever
Sky This
GrandMaster Flash
Pick Up

DYWIZJA OPEN:

Moja dziewczyna została w domu
GrandMaster Flash
Odpalamy WD
Uwaga Pies
Warsaw United
9 Hills

Teraz każdy ze spokojną głową, nogami jak z waty, ciele odmawiającym posłuszeństwa mimo siniaków i otarć może powiedzieć: było warto! Tempo gry, zaangażowanie zawodników i poziom sportowy były na imponującym poziomie.

A ten kto zamulił i nie odwiedził józefowskiego ICSiR, niech żałuje. Pierwszy w historii polskiego ultimate turniej w dwóch dywizjach był tematem licznych dyskusji. Może nie mamy tylu drużyn? Gra w dywizjach „open” i „women” różni się znacząco od tej, z którą mamy najwięcej do czynienie, czyli z mixed.. może polskie ultimate nie jest jeszcze gotowe na ten krok..? Tych pytań pojawiało się bez liku. Na żadne z nich nikt nie potrafił sensownie odpowiedzieć. Teraz wszelkie wątpliwości zostały rozwiane. Możemy. Możemy to zrobić. Co więcej: możemy to zrobić dobrze!

Spirit on Ice/ niezbędnik harcerza.

2011-02-13T04:59:00.000-08:00

Jeden z nas został w domu. I mógłby napisać o tym trenów cały tom i każdy z nich dedykować jednemu tylko nieszczęściu, ale tym razem los oszczędził Wam tej lektury, wielkimi krokami zbliża się bowiem turniej- marzenie i nawet jeśli w Józefowie dwie dywizje polskiego ultimate dokonują cudów zwinności, to tutaj- w miejscu najdalszym teraz od radosnego centrum wszechświata- poziom podniecenia również zaczyna osiągać level Alfa. Czwarta edycja Spirit on Ice już niebawem, za kilka dni czeka Was trudna misja pakowania toreb i walizek, postanowiliśmy Wam pomóc: oto niezbędnik harcerza na wyjazd do Sosnowca, czyli kilka rzeczy na tym turnieju niezbędnych i kilka takich, bez których poradzicie sobie bez problemu.

Wystrzałowa forma. TAK. Mocno argumentować tego punktu nie trzeba, od dawien dawna wiadomo, że Spirit on Ice to turniej na najwyższym poziomie w Polsce, wystarczy przejrzeć listę drużyn tegorocznej edycji żeby pozbawić się złudzeń co do skali wysiłku, jaki włożycie w ten weekend. Niektórzy zapisują sobie w ultifolio SOI jako ‘turniej zagraniczny’, inni zabierają na wszelki wypadek paszporty.. wszyscy spakujcie do torby wystrzałową formę- koniecznie.

Dodatkowa koszulka. NIE. Jeśli przed wyjazdem stajecie przed szafą i zastanawiacie się nad kolejnym tiszertem bo ‘może utonie, może spłonie, może mi go zedrą na tancach’ to tym razem możecie go sobie darować, uwielbianym przez wszystkich zwyczajem są koszulki turniejowe, które organizatorzy wręczają każdemu, jeśli zaś kolor nie będzie pasować do Waszej karnacji, zamienicie się raczej bez problemu.

Silna wola na piątek wieczór. TAK. Welcome Party w Sosnowcu już nie raz zamieniło się w regularny bal, organizatorzy częstują napojami, dawno nie widziani znajomi z rodziny frisbee tak bardzo cieszą się na Wasz widok a na zewnątrz luty i trudno o chęci, by opuszczać ciepłe miejsce.. pierwszy mecz na turnieju jest ważny- silna wola w piątek, siła party w sobotę.

Wąsy. NIE. Wąsy były tematem ubiegłorocznej imprezy, być może oglądaliście zdjęcia z tamtej zabawy i uznaliście taki fason za zwyczaj, tym razem tematem imprezy jest wszystko, co czarodziejskie, od wampirów aż po Harrego Pottera. Czary- mary, bądźcie gotowi.

Miejsce w bagażu na drogę powrotną. TAK. Istnieje przecież szansa, że odrobinę na tym turnieju zaszalejecie i staniecie na podium, które jest nagradzane wyjątkowo, być może zaszalejecie indywidualnie i przywieziecie z Sosnowca statuetkę MVP, każdy z Was dostanie też od organizatorów wałówę a drużyna butlę Lemonówki, dodajcie do tego wielki bagaż doświadczeń i już wiecie, że miejsce na to wszystko jest niezbędne.

Korki. NIE. Spirit on Ice to turniej indoor, obojętnie jak bardzo chcielibyście spakować je do swojego worka, obojętnie jak bardzo jesteście z nimi zżyci- zostają w domu. Jeszcze miesiąc i uwolnicie kORKI, cierpliwości.

Notatki, skrypty, etc. TAK. O dziwo tak, uczestnicy śpią bowiem w gimnazjalnych salach pełnych kolorowych map i innych pomocy naukowych, sesja jest wprawdzie za nami( Wami), ale nie ma lepszej okazji by dopełnić nareszcie obietnicy: od następnego semestru studiuję na bieżąco. Kapitanowie drużyn będą natomiast w raju, mogą bowiem zebrać cały skład i przygotować wykład albo sprawdzić wiedzę taktyczną.. przy tablicy.

Pozostało jeszcze kilkadziesiąt gadżetów z cyklu 'a może się przyda i co wtedy', zwykle trafiają do tego worka korkociągi, oliwki, kompasy, finki, namioty, konserwy, mleko w proszku, tablice Mendelejewa, kredki świecowe, kremy z filtrem UV i całe jeszcze mnóstwo różności, którym mówimy zdecydowane: NIE. Niemożliwym jest chyba zaskoczenie organizatorów swoją nagłą prośbą, choćby najbardziej abstrakcyjną.

PS. Na koniec kwestia najtrudniejsza- SPIRIT. Z jednej strony namawiamy Was, żeby zabrać go jak najwięcej, z drugiej zaś klimat tego turnieju sprawia, że wraz z upływem czasu wszyscy zaczynają go mieć we krwi.. decyzja należy więc do Was, ale pamiętajcie o jednym, o przestrzeganiu zasad: ) Śnieżynki, cytrynki, latające talerze, mnóstwo biegania i zabawy. Do zobaczenia w Sosnowcu, 5!

Relacja z Prague Winter

2011-01-31T10:54:00.000-08:00

Historia składu drużyny, w której miałem przyjemność zagrać na pierwszej edycji Prague Winter jest dosyć ciekawa. Otóż na turniej zakwalifikowała się bydgoska ekipa Astro Disco ( www.astrodisco.pl ). Z powodu braków kadrowych odstąpiła swój udział nowości na polskiej scenie ultimate, a mianowicie północno-zachdnio-południowemu składowi open o jeszcze roboczej nazwie „Moja dziewczyna została w domu”. Skomplikowanie opisu tej ekipy oddaje mniej więcej jej sytuację. W rosterze „Mojej dziewczyny, która została w domu” znajduje się około czterdziestki graczy z kilku miast, m.in. Poznania, Sosnowca, Bydgoszczy, Krakowa i Wrocławia. Między innymi, bo jej skład zasilają także zawodnicy z Chełmna (www.ninehills.wordpress.com), Gdańska (http://www.coolflights.pl/home.php ) i tylko sami zawodnicy, którzy zjeżdżają się na zgrupowania do Poznania wiedzą z kim jeszcze grają. Ja za tym nie nadążam.

Wróćmy do składu. Stanęło na tym, że moja dziewczyna zostaje w domu. Zostaje w domu, bo to turniej w dywizji open (drużyny wystawiają teoretycznie najmocniejszy skład – czytaj grają faceci – tak samo jak na zawodach pływackich, w konkurencji „styl dowolny” wszyscy płyną kraulem – bo jest najszybszy). Jak już wspomniałem, historia tej ekipy jest ciekawa, bo ostatecznie dziewczyny w domach nie zostały, a wsparły swoimi umiejętnościami rzutowymi i świetnym przeglądem pola linię ofensywną teamu. Do składu dołączyli również stacjonujący na codzień w Berlninie, kochający beach ultimate, Szymek i Joda, grajek ze stolicy. Więc w rezultacie, po tarciach i przegrupowaniach, na turnieju stawił się skład „Moja dziewczyna została w domu” z pickupem w ilości 4 (K-See – Spirit On Lemon Sosnowiec) (Elvis – Astro Disco Bydgoszcz) (Szymek - Jaccuzi's) (Joda – GrandMaster Flash Warszawa) pod nazwą Astro Disco – bo chłopaki zamulili i zapomnieli poinformować organizatorów zaistniałych zmianach.

Turniej

Pierwszy mecz zagraliśmy z Drehst’n Deckel z Drezna. To solidna drużyna z tradycjami. Trudno nam było przełamać ich siłę złożoną z doświadczenia i wspólnego ogrania. Mimo to, walczyliśmy do końca a rezultat był przyzwoity. Przegraliśmy 7 do 10.

Kolejny mecz (Vs. Yellow Fever) zakończył się w atmosferze niedomówień i dyskusji. Otóż, na dwie minuty przed końcem meczu organizatorzy dawali sygnał dźwiękowy oraz komendę „two minutes left”. Nie było pod balonem zegara, więc zawodnicy sami nie mogli kontrolować czasu. Niestety w ferworze walki, ponieważ spotkanie z Yellow Fever z czeskiego Pilzna było bardzo zacięte i szliśmy łeb w łeb, nie do końca uważnie słuchaliśmy sygnałów od organizatorów. Nasi przeciwnicy zinterpretowali sygnał „dwie minuty do końca” jako syrenę końcową i nie chcieli wprowadzić dysku do gry po zdobytym punkcie (7:8 dla Yellow Fever). Wobec zaistniałej sytuacji i zamieszania poprosiliśmy o interwencję organizatorów. Zanim sprawa się wyjaśniła, usłyszeliśmy syrenę i komendę „time is over”.. nie pozwolono wprowadzić dysku do gry, koniec meczu z niekorzystnym dla nas rezultatem. Trudno.

Wszystkie kolejne mecze rozgrywaliśmy pod presją „meczu o wszystko”. Głodni sukcesu i pewni swoich umiejętności obiecaliśmy sobie, że ten mecz był ostatnim, który przegraliśmy.

Następny mecz był walką pomiędzy teamami mającymi człon „disco” Astro Disco Vs. Disco Boyez) w nazwach. Chcieliśmy pokazać, że tak naprawdę to my potrafimy się lepiej bawić i to nasze „disco” jest tym właściwym. No i bawiliśmy się, ale wygrać nam się nie udało.

Zajęliśmy ostatnie miejsce w naszej grupie, dlatego w kolejnym etapie turnieju będziemy walczyliśmy o miejsca 9-16. Miejsce 9 to był nasz plan minimum.

Ostatni sobotni mecz, „mecz o wszystko”, rozegraliśmy przeciwko RJP Squad z Warszawy. Najstarsza stołeczna drużyna również miała dziewczęta w składzie, dlatego nasze spotkanie bardziej przypominało formułę easy-mixed niż open, ale i tak było ciekawie. Wymiana punkt za punkt właściwie toczyła się przez cały mecz. Żadnej z drużyn nie udało się wywalczyć bezpiecznej przewagi. Emocje trwały do ostatniego chwytu dysku w strefie punktowej. Na szczęście, to ostatnie podanie było skierowane w kierunku strefy RJP i to nasz zawodnik złapał dysk, tym samym zdobywając punkt dający nam jednopunktowe zwycięstwo. Łatwo nie było.

Dobrze jest wygrać ostatni mecz dnia. Zwycięstwo przyćmiewa wcześniejsze porażki. Ze spokojnymi głowami mogliśmy udać się w kierunku centrum na imprezę. Niestety, nie mogliśmy cieszyć się Pragą w pełnym składzie. Zatoń nabawił się kontuzji kolana i miał problemy z poruszaniem się – nie mówiąc już nic o ewentualnym graniu. Towarzystwa w tych trudnych chwilach dotrzymali mu Dulu i Dario – kumple z drużyny. Na imprezę nie połasił się też Miki, który mocno odczuł trudy piątkowej podróży i najzwyczajniej chciał odpocząć. Zanim udaliśmy się do miejsca, gdzie czekała nas zabawa, urządziliśmy sobie krótki spacer. Niuchnęliśmy nieco praskiego uroku, co za dużo to niezdrowo, i skierowaliśmy się na party. Do teatru. Było ciasno, była muzyka i welcome drink. Bardzo miło. No i gwoźdź programu tamtego wieczoru - żelki. Jako, że większość z nas wczorajszego dnia pokonała spory dystans, a i trudy zmagań turniejowych dawały nam się we znaki, lokal opuściliśmy około pierwszej. Szczęśliwie udało nam się złapać autobus, który podwiózł nas pod sam kompleks sportowo-mieszkaniowy, i nie musieliśmy wdrapywać się pod górę o własnych siłach.

Niedzielny poranek zaczęliśmy jak zwykle. Począwszy od przestawiania budzików na pięć minut później, zrzędzenia, pakowania się w pośpiechu i spóźnienia na śniadanie. Potem biegiem do balonu, bo „za 3 minuty gramy”. Zaczęliśmy granie w niepełnym składzie. Na szczęście przeciwnik był również nieogarnięty, ale nie sytuacyjnie a ultimate’owo, więc udało nam się zdobyć niewielką przewagę już na samym początku i spokojnie utrzymać ją do samego końca.

Do tej pory wszystko było OK. Założyliśmy sobie w sobotę, że 9 miejsce jest nasze, więc nie możemy już przegrać żadnego meczu. Wszystko było OK. Do meczu z amPULLEN. Jak się okazało, była to całkiem solidna ekipa. Szliśmy łeb w łeb, punkt za punkt, często akcje mocno się przeciągały, bo żadna z drużyn nie odpuszczała w obronie. Niestety, nie udało nam się utrzymać poziomu koncentracji na najwyższym poziomie, co spowodowało kilka niewymuszonych strat. W rezultacie przegraliśmy dwoma punktami. Ten mecz był naprawdę zacięty.

Ostatnim naszym przeciwnikiem, przeciwnikiem walce o 11ste miejsce była młoda drużyna z Czech Trouble Band. Nie daliśmy młodym graczom zza naszej południowej granicy żadnych nadziei na zwycięstwo, zaczynając od prowadzenia 6 do 0. Graliśmy składnie w ataku i bardzo skutecznie w obronie. Mecz zakończył się wynikiem 12:6.

Po meczu mieliśmy na tyle dużo wolnego czasu, że mogliśmy spokojnie zjeść, wykąpać się i ubrać w czyste – niesportowe rzeczy. Wspaniałe uczucie.

Zostaliśmy do końca. Najpierw oglądaliśmy wspaniały finał dywizji women, między drużynami z Niemiec (Seagulls) i Włoch (Frisba dal Lac). Wydawało się, że Włoszki, mimo że grały tylko w 6, nie oddadzą do końca sześciopunktowego prowadzenia. Ku mojemu rozczarowaniu (ponieważ bardzo podobała mi się gra Włoszek) przewaga ta topniała z minuty na minutę. Miałem nadzieję, że utrzymają tą rezerwę do końca regulaminowego czasu gry i zdobędą ten ostatni, najważniejszy punkt. Emocje były niesamowite. Kiedy skończył się czas gry, Włoszki ciągle prowadziły. Żeby zwyciężyć brakowało im tylko tego jednego przyłożenia. Niemki, mimo szerszego składu, też były bardzo zmęczone, bo bardzo dużo energii kosztowała ich intensywna gra w obronie. Stwierdzenie, że niewykorzystane sytuacje się mszczą, jest uniwersalne. Tak było i w tym przypadku. Włoszki miały co najmniej dwie sytuacje, po których powinny zdobyć punkt.

Niestety, chciałbym tutaj dokonać sprecyzowania i przypomnieć, że jest to opinia subiektywna, bo w naszej ekipie zdania były podzielone i część kibicowała Niemkom, to Niemki w końcówce ogarnęły sobie monopol na zdobywanie punktów… Na otarcie łez dziewuszki z Półwyspu Apenińskiego otrzymały nagrodę za Spirit of The Game.

Finał dywizji open był jednostronny. Od drugiej połowy dominowali zawodnicy Prague Devils. Terrible Monkeys brakowało atutów, którymi mogliby przeważyć szalę zwycięstwa na swoją korzyść. Mimo, że rozgrywce nie towarzyszyły emocje związane z wynikiem, to mogliśmy zachwycać się bardzo dynamiczną i bardzo intensywną grą obydwu ekip oraz ciekawymi zagraniami, takimi jak choćby scoober huck na zwycięski punkt. Ale niewątpliwie największą atrakcją finału były dwie dziewczyny, które po prysznicu postanowiły wysuszyć się przy dmuchawie wtłaczającej pod balon ciepłe powietrze. Swoim zachowaniem, ku uciesze Prague Devils, a rozgoryczeniu Terrible Monkeys, spowodowały stratę w tej drugiej drużynie – jeden z zawodników poddał się wdziękowi dziewcząt do tego stopnia, że nie złapał dysku lecącego wprost w jego ręce.. być może to była akcja, która zaważyła a wyniku…

Końcowa klasyfikacja:

Frisba del Lac & TIOS – laureaci nagrody za Spirit Of The Game

Women

1. Seagulls (Germany)
2. Frasba dal Lac (Italy) - Spirit of the Game
3. Yellow Fever (Czech Republic)
4. Dresden Undercover (Germany)
5. Prague Devils (Czech Republic)
6. Box (Austria)
7. Terrible FUJ (Czech Republic)

Open

1. Prague Devils (Czech Republic)
2. Terrible Monkeys (Czech Republic)
3. thebigEZ (Austria)
4. TIOS (Czech Republic) - Spirit of the Game
5. Yellow Fever (Czech Republic)
6. Drehst'n Deckel (Germany)
7. FUJ (Czech Republic)
8. Gummibärchen (Germany)
9. amPullen (Austria)
10. DiscoBoyez (Austria)
11. Astro Disco (Poland)
12. Trouble Band (Czech Republic)
13. Atruc (Czech Republic)
14. Zdobywcy Oskarów (Poland)
15. RJP Squad (Poland)
16. Frisbee Fieber (Germany)

Prague Winter to świetnie zorganizowana i dosyć mocno obsadzona impreza. Warto sprawdzić formę swojego teamu na tym turnieju. 5!

vademecum PSGU.

2011-01-17T06:22:00.000-08:00

Polskie Stowarzyszenie Graczy Ultimate, dla jednych- od samego powstania- partner w propagowaniu ultimate w Polsce, dla innych instytucja całkowicie anonimowa. Tym ostatnim właśnie dedykujemy ten wywiad. Na kilka pytań zgodziła się odpowiedzieć Wiktoria Maruszczak, wiceprezes Stowarzyszenia.

frisbeepropaganda: Ultimate Frisbee w Polsce jest dyscypliną sportu, która łączy prawdziwych pasjonatów, to głównie od nich zależy, w jakim stopniu będzie postępował jej rozwój, to oni poświęcają czas i siły, by trenować, to oni także ponoszą koszty wyjazdów na turnieje, podczas których mogą zbierać owoce swojej pracy. Dlaczego więc powstało Polskie Stowarzyszenie Graczy Ultimate??

Wiktoria Maruszczak: Faktycznie, specyfika tego sportu jest taka, że spora część obowiązków, którymi w innych sportach zajmują się związki czy federacje, spoczywa na graczach. Wynika to przede wszystkim z tego, że Ultimate jest bardzo młodą dyscypliną, na początku swojej ścieżki rozwoju. Istnieją jednak inne powody takiego stanu rzeczy, które, jak wierzę, są również jednymi z głównych przyczyn naszej miłości do Ultimate Frisbee. Mam na myśli Spirit of the game (który z definicji wyklucza nieuczciwą rywalizację, nierówne szanse i pragnienie sukcesu za wszelką cenę) i fakt, że w tym sporcie nie ma pieniędzy. Jest kwestią dyskusyjną czy brak środków finansowych może być wynikiem samego spiritu – pojawiają się głosy, że sport bez sędziów nigdy nie dostanie się na listę sportów olimpijskich, oraz że ciężko jest „produkować czempionów” bez trenowania w pełnym wymiarze i bez wsparcia finansowego. Pytanie czego chcemy w przyszłości dla Ultimate?

Wróćmy do głównego wątku - nie ma wielkich sponsorów, zawodnicy nie dostają wynagrodzenia za grę, zwycięskie drużyny nie otrzymują nagród pieniężnych. Idąc dalej, jest to powód, dla którego nie mamy pieniędzy żeby zatrudniać specjalistów, którzy pomogliby nam rozwijać drużyny i wykonywaliby za nas formalne i treningowe czynności (organizowali turnieje, treningi, zgrupowana, wyjazdy, rejestrowali kluby sportowe i pozyskiwali sponsorów). Dlatego musimy sami się organizować i sami sobą rządzić. Nasuwa się kolejne pytanie, czy to także nie jest rodzynek w cieście Ultimate? Czy jako dzieci nie marzyliśmy żeby głupi trener albo nauczyciel wfu przestał narzucać nam swoje podstarzałe poglądy? Czy nie czujemy się lepiej kiedy mamy poczucie, że na boisku gramy to, co sami wymyśliliśmy i stworzyliśmy? Czy tu nie chodzi o coś więcej niż sukces sportowy?

Wraz z rozwojem Frisbee w Polsce i na świecie, ewoluują też nasze potrzeby. Powoli okazuje się, że aby zorganizować naszą drużynę, turniej czy reprezentację, potrzebujemy po drodze załatwić coraz więcej formalności, wydać coraz więcej pieniędzy, żeby wystąpić na prestiżowym turnieju potrzebujemy profesjonalnych strojów, rośnie nam apetyt na wsparcie medialne. Z takich właśnie powodów powstało Polskie Stowarzyszenie Graczy Ultimate. W odpowiedzi na rosnące potrzeby, związane z organizowaniem życia polskiej rodziny Frisbee.

Od strony formalnej, PSGU pozwala nam istnieć w świetle prawa. Co o celach mówi Statut?

Celem Stowarzyszenia jest:

1) upowszechnianie i popularyzacja sportu Ultimate oraz innych sportów związanych z latającym dyskiem w Polsce (takich jak: Freestyle, Discgolf i innych),

2) organizacja współzawodnictwa sportowego w ramach wyżej wymienionych dyscyplin,

3) uczestnictwo polskich graczy Ultimate i gier pokrewnych w krajowych i zagranicznych imprezach sportowych,

4) aktywizacja i upowszechnianie kultury fizycznej i sportowego stylu życia,

5) podnoszenie poziomu gry w Ultimate oraz gier pokrewnych w Polsce.

Co to oznacza dla każdego z nas? W oczach kogokolwiek, z kim chcemy współpracować (wynajmując halę, boisko, organizując turniej, rozmawiając ze sponsorem czy patronem, wprowadzając Ultimate do szkół, organizując warsztaty, imprezy) wyglądamy dużo bardziej wiarygodnie i zachęcająco niż anonimowa osoba. Jesteśmy dużo bardziej przekonujący jako grupa niż pojedynczo. Jest to również świadectwo, że podchodzimy do sprawy poważnie i odpowiedzialnie. Warto wspomnieć również, że jako Organizacja Pożytku Publicznego możemy dostawać 1% podatku.

Drugą stroną medalu jest furtka na światowe Ultimate. PSGU zostało członkiem WFDF i dzięki temu możemy wysyłać reprezentantów kraju na turnieje wysokiej rangi.

Podsumowując, PSGU jest nam pomocne w wielokierunkowym rozwoju Frisbee w Polsce. I z taką pomocą każdy z nas może dołożyć swoją cegiełkę.

frisbeepropaganda: Jedną z form realizacji celów Stowarzyszenia- według jego statutu- jest właśnie reprezentowanie graczy ultimate na forum międzynarodowym. Czy mogłabyś opisać, na czym ta współpraca polega i jakie przynosi korzyści polskim zawodnikom?

Wiktoria Maruszczak: Oprócz kwestii, którą poruszyłam w poprzednim pytaniu, chodzi o budowanie relacji z przedstawicielami Ultimate na świecie. PSGU jest w stałym kontakcie z WFDF i przedstawicielami innych stowarzyszeń. Zdajemy sprawozdanie z tego jak wygląda u nas scena Ultimate, zapisujemy drużyny narodowe na turnieje (na turniejach mistrzowskich warunkiem przyjęcia drużyny jest członkowstwo WFDF).

W ubiegłym roku, dzięki temu, że byliśmy już członkiem WFDF, mogliśmy uczestniczyć w kongresie WFDFu na WUCC w Pradze. Dyskutowane były przeróżne kwestie, dotyczące Ultimate na świecie, a my mieliśmy szansę zająć stanowisko (i zagłosować) we wszystkich sprawach. Sprawozdanie z kongresu tutaj. Być może tematy poruszane na kongresie wydają nam się odległe i abstrakcyjne, ale mają realny wpływ na to, co dzieje się również u nas w Polsce!

frisbeepropaganda: Na najbliższym ogólnokrajowym turnieju w Józefowie odbędzie się Walne Zebranie, podczas którego będzie można ubiegać się o członkowstwo w Polskim Stowarzyszeniu Graczy Ultimate. Czy dołączenie jest symboliczne, czy może każdy członek ma realny wpływ na działanie PSGU??

Wiktoria Maruszczak: Zgodnie ze statutem PSGU:

Członkowie zwyczajni mają prawo do:

1) korzystania z wszelkich form działalności Stowarzyszenia,

2) biernego i czynnego uczestnictwa w wyborach władz Stowarzyszenia,

3) zgłaszania wniosków w sprawach dotyczących Stowarzyszenia i domagania się ich rozpatrzenia,

4) uczestnictwa w Walnym Zebraniu z prawem głosu,

5) odwoływania się od decyzji bezpośrednio ich dotyczących.

Może warto wspomnieć tutaj też o obowiązkach członków, z których każdy powinien zdawać sobie sprawę.

Członkowie zwyczajni Stowarzyszenia zobowiązani są do:

1) przestrzegania statutu, regulaminu, uchwał Stowarzyszenia,

2) dbania o dobre imię Stowarzyszenia,

3) popularyzowania idei Stowarzyszenia,

4) brania aktywnego udziału w działalności Stowarzyszenia.

Dobrze traktować punkty statutowe jako zachętę i możliwość!

frisbeepropaganda: Załóżmy, że osoba aplikująca do Stowarzyszenia nie ma możliwości, by przyjechać osobiście na Walne Zebranie. Czy istnieje możliwość, żeby swój wniosek o członkowstwo przekazała osobie trzeciej?

Wiktoria Maruszczak: Oczywiście, istnieje taka możliwość. Wnioski można również przesyłać mailem do Zarządu.

frisbeepropaganda: Dlaczego warto być członkiem PSGU?

Wiktoria Maruszczak:

- Im więcej członków, tym silniejsza organizacja – będziemy bardziej wiarygodni dla sponsorów, urzędów, współpracowników

- Żeby móc decydować o tym, co się dzieje w polskim frisbee – np. wybierać prezesa, zarząd, sam/a kandydować, wybierać selekcjonera reprezentacji, głosować w każdej sprawie, składać wnioski/pomysły.

- Żeby mieć do czynienia z takim Stowarzyszeniem, jakim chciałoby się je widzieć - najlepszym sposobem żeby to osiągnąć jest własna aktywność w zmienianiu i budowaniu go.

- Żeby przyczynić się do skutecznej współpracy dla wspólnego dobra, odpowiedzialności i trudnej sztuki kompromisu.

- Żeby móc grać w reprezentacjach, mistrzostwach itd.

Wiktoria Maruszczak, oprócz swojej funkcji w Zarządzie PSGU, jest również aktywną i jedną z najbardziej doświadczonych polskich zawodniczek. W dywizji mixed reprezentuje drużynę Grandmaster Flash, w dywizji women- Sky This. Bardzo dziękujemy za poświęcony nam czas!!

PS. Wnioski o członkowstwo w PSGU, jak również ewentualne pytania wysyłajcie na adres: zarzad@frisbee.pl

nowy rok, stare zaległości.

2011-01-04T14:24:00.000-08:00

Prawda jest taka, że tych zaległości jest kilka więc zamiast się usprawiedliwiać, natychmiast je nadrabiamy. Ostatnio przeżyliśmy bowiem pewnego rodzaju szok, otóż dostaliśmy wiadomość, a właściwie pytanie, czy to polskie frisbee zapadło w sen zimowy, czy tylko my. Wątpliwość tę wyraził ktoś pozbawiony cudu nad cudami o nazwie facebook i trudno mu się dziwić; tam linki, mecze i wieści, tutaj cisza, cisza i cisza. Ciach!

Pierwsza zaległość to gratulacje dla Spirit on Lemon. Powód prosty, na zimową odsłonę organizowanego przez ten team turnieju- Spirit on Ice zgłosiło się dwadzieścia jeden drużyn!! Ostatecznie zaproszenie otrzymało dziesięć z nich, ale samo zainteresowanie to na skalę polską ewenement niebywały, nietrudno się domyślić, że nie tylko poziom sportowy gra tu decydującą rolę, w równym stopniu kusi perfekcyjna organizacja i atmosfera, niepowtarzalna, gratulacje!! Wszystkie informacje dotyczące

Spirit on Ice 2011znajdziecie tutaj: Spirit on Ice 2011

Punkt numer dwa ratuje natomiast życie, nazywa się Warszawski Zimowy Inkubator Ultimate i istnień ocalił już sporo, przed świętami odbyła się bowiem druga kolejka trzeciej(!!) edycji tego projektu. Mieliśmy to szczęście, że oboje podłączyliśmy się do aparatury, jeden z nas kolejny raz miał okazję by zachłysnąć się ze szczęścia warszawskim frisbee, drugi nie miał w tej kwestii nic dodania, dla niego to codzienność. Raj na ziemi, drużyn jest tyle, że podczas kolejek rozgrywanych na Ursynowie każda z nich gra dwa mecze, świetny sprawdzian koncentracji, to pewne. WZIU jest jednak na tyle poważną już marką, że swoją odsłonę ma także w słynnej dla polskiego ultimate hali w Józefowie, tam spotkania rozpisane są na cały boży dzień więc gracze trafiają do siódmego nieba Mahometa.

Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o WZIU a my nie umiemy tego opisać znajdziecie natomiast tutaj: Warszawska Liga Frisbee

Trzecią rzecz ujmiemy bardzo telegraficznie: Mistrzostwa Europy( drużyn narodowych) odbędą się w Mariborze w dniach 30 lipiec- 6 sierpień, Mistrzostwa Polski Indoor we Wrocławiu 5& 6marca, o obu wydarzeniach napiszemy nie raz, nie dwa, cierpliwości. Wierzymy jednak z całych sił, że pierwszy termin w żaden sposób nie pokrzyżuje planu na tonę ubawu na plaży w Dębkach, naprawdę z całych sił wierzymy..

To tyle tytułem zaległości, od teraz będziemy już na bieżąco, prawie jak woda w kranie.

PS. Nie wiemy jeszcze, czy powstała Plażowa Reprezentacja Polski OPEN..

Nadwyżka kilku kilogramów, to nie jedyny poświąteczny problem.. Kolejnym jest ogarnięcie kadry "open" na Mistrzostwa Świata w beach ultimate

2010-12-27T09:13:00.000-08:00

Po rezygnacji Adama Kłosowicza (Furious Goats) z funkcji selekcjonera reprezentacji Polski w Beach Ultimate, Adam „Biały” Grzelak (Grandmaster Flash) zdecydował się podjąć trudnego zadania zorganizowania drużyny, która będzie reprezentować polskie barwy na Mistrzostwach Świata. Należy sprecyzować, że chodzi o drużynę, która wystąpi w dywizii „open”. Selekcjonerem kadry w dywizji „mixed” jest Mikołaj Smogór (Grandmaster Flash). Impreza odbędzie się w Lignano Sabbiadoro (Włochy) pod koniec sierpnia 2011.

Polscy zawodnicy uwielbiają plażę i granie na pisaku. Można się o tym przekonać co roku w wakacje, kiedy to na plaży w Dębkach aż roi się od graczy. Ale zebranie paczki ok. piętnastu śmiałków może sprawić świeżo upieczonemu selekcjonerowi nie lada problem. A przyczyn jest kilka.

Nadchodzący sezon outdoorowy będzie obfity w imprezy wielkiego formatu, na których pokażą się polskie ekipy. A co za tym idzie, najbardziej zaangażowani i doświadczeni zawodnicy, którzy mogą stanowić o sile naszych eksportowych drużyn już zaczynają myśleć i planować przygotowania do tych wyjazdów. Poza Mistrzostwami Świata na pisaku, do rozegrania są jeszcze Klubowe i Narodowe Mistrzostwa Europy (na trawiastych boiskach). I mimo że terminy tych turniejów nie pokrywają się, to z wielu przyczyn występ równie mocnych reprezentacji na wszystkich imprezach rangi mistrzowskiej będzie bardzo trudny, bardzo mało prawdopodobny. Co więcej, część potencjalnych graczy, którzy mogliby zasilić szeregi kadry Grzelaka, prawdopodobnie zagra w „mixed”, a jeszcze więcej połasi się „tylko” na granie na trawie.

Sylwetka Selekcjonera:

Adam Grzelak wraz ze swoją macierzystą drużyną wywalczył m.in. tytuł mistrza (2009) i wicemistrza (2010) Polski, a od 17 listopada br., dzięki pomyślnym przejściu tryouts, trenuje w Madrycie (gdzie obecnie mieszka) z Los Quijotes. Na przestrzeni ostatnich trzech miesięcy gromadził doświadczenie grając na plażowych, głównie hat'owych, turniejach: Porro Open w katalońskim Castelldefels, Chiripones w Punta Umbria – gdzie grał pod przewodnictwem Pedro Vargas'a, oraz Hat La Graciosa na jednej z wysepek Archipelagu Wsyp Kanaryjskich.

Występ kadry „open” w Lignano stoi pod dużym znakiem zapytania, w dodatku czas gra na szkodę procesu tworzenia składu, ponieważ roster należy wysłać organizatorom w ciągu najbliższych kilku dni. Adam zgłaszając swoja kandydaturę na selekcjonera dał polskiej społeczności ultimate sygnał do mobilizacji. Teraz wszystko zależy od poziomu zaangażowania i determinacji samych graczy.

wesołych świąt..

2010-12-22T13:29:00.000-08:00

To była z pewnością jedna z najpiękniejszych nocy w roku, trudno się dziwić, wigilia Bożego Narodzenia tchnęła w nią bowiem tyle magii, że nawet ślepiec mógł poczuć się zaczarowany. Franciszkowi wzrok służył doskonale, jednak albo nie mógł się z tymi cudami pogodzić, albo za wszelką cenę nie chciał ich dostrzec. Nie zauważył więc śnieżynek, które mieniły się w bladożółtym świetle latarń, nie zauważył nawet lśniących tysiącem kolorów choinek posadzonych tuż pod jego oknem, oczy utkwione miał w ekranie komputera a wszystkie jego myśli krążyły wokół nieznośnie nudnych- choć z pewnością nie dla niego- multimedialnych wynalazków. Gdyby ktoś zapytał go, w którym momencie stracił tak wielką radość życia- swoją najcenniejszą cechę, nie potrafiłby odpowiedzieć, a nawet gdyby spróbował, to i tak nadal starałby się siebie oszukiwać, czynił to już kilkakrotnie, nie, to nie była chwila, w której cisnął do szafy korki i porzucił ultimate frisbee!! Mnóstwo czasu minęło od tamtego dnia i mnóstwo też czasu poświęcili jego koledzy by przekonać go do powrotu, bezskutecznie, upór Franciszka zwyciężał na boisku wielokrotnie, tym razem również, niestety.

Z odrętwienia wyrwał go dziwny hałas. Pac! Rozejrzał się niespokojnie po pokoju, ale ten wyglądał jak zwykle, puste ściany, na których wisiały niegdyś turniejowe plakaty i cały ten ład, który namiętnie pielęgnował były takie same. Pac! Coś znowu uderzyło, teraz był już pewien, w jego okno!! Podszedł do niego i pełen złości otworzył.. o nie, to znowu oni!! Po drugiej stronie ulicy stała roześmiana grupka i obrzucała jego dom śnieżkami!! – Franciszku, chodź do nas, jest wspaniale, idziemy do parku, mamy frisbee!! Czerwone od mrozu policzki i ten wszechobecny uśmiech, nic bardziej nie mogło popsuć tego wspaniałego wieczoru w jego uporządkowanym życiu. Zdenerwowany zatrzasnął okno i postanowił zapomnieć o tej błazenadzie na śniegu, najlepiej usypiając..

- Franciszku, nadszedł czas, wstawaj!!

Spokój nocy przerwał zachrypnięty głos i poderwał go na równe nogi. Co to było, kto to był?! Znowu rozejrzał się po pokoju, w półmroku dostrzegł tym razem dziwną postać, wyglądało to niesamowicie, cała była bowiem otoczona dziwnymi talerzami i co gorsza, zaczęła zmierzać w jego stronę!!

- Franciszku, nadszedł czas, zbyt długo marnowałeś talent, nadszedł czas by to zmienić. Czy wiesz, kim jestem?!

Zjawa podeszła bliżej i w świetle nocnej lampy wydawała się już znajoma..

- Mój Boże, to ty?! To niemożliwe, ty nie żyjesz, Frederick Morrison nie żyje, kim jesteś?!

- Jestem jego duchem, jestem duchem Fredericka, przyszedłem tutaj żeby naprawić twoje życie, zbyt długo tkwiłeś w letargu, pora to zmienić..

- Nie!! Nie chcę, słyszysz, nie chcę!! Odszedłem, rozumiesz?! Miałem już po uszy zapachu trawy i jej smaku, miałem dość ciągłego zmęczenia, podróżowania i walki, odszedłem, rozumiesz?!

- Obawiam się, że nie masz wyboru. Franciszku, tej nocy odwiedzą cię jeszcze dwa duchy, pokażą ci wszystko, co musisz zobaczyć by zrozumieć, teraz śpij!!

Franciszek nie pamiętał, ile czasu minęło, ale obudził się w końcu i umierając nieomal ze strachu przeszukał wzrokiem całą sypialnię, nie zauważył jednak ani śladu przeżytego koszmaru, uspokoił się więc i odetchnął z ulgą..

- To był tylko sen, to był tylko zły..

Trach!! Drzwi otworzyły się z hukiem i stanęła w nich postać ubrana tak, jakby za chwilę miała wybiec na boisko i zagrać mecz, nawet korki miała już zawiązane, tragedia!!

- Franciszku, jestem duchem minionego ultimate, pokażę Ci, co straciłeś..

- Nie!! Zostawcie mnie, ja odszedłem, odszeeeeeee...

Zawroty głowy były tak nieznośne, że na chwilę zemdlał, a gdy otworzył znowu oczy.. był na treningu swojej drużyny!! Pamiętał ten letni dzień pełen emocji, tylko miesiąc dzielił wtedy jego team od wielkich wyzwań, pełnia lata, słońce świeciło wtedy najpiękniej, świeciło tylko dla nich, szesnastu przyjaciół, których największą radością była obecność w tamtym właśnie miejscu. Nagle zobaczył samego siebie, wybiegał właśnie z trenowanego usilnie stacka i w pełnym biegu chwytał dysk, wydawało mu się wtedy, że jest królem świata, superbohaterem. Wspomnienie wytrąciło go z równowagi i zerknął na ławkę.. siedziała tam, dokładnie tak ją zapamiętał, śliczną tak bardzo, że tracił wtedy zmysły i czynił lejałty pozbawione zdrowego rozsądku, byle tylko spojrzała na niego, choć przez chwilę..

- Dość Franciszku, zobaczyłeś już wszystko, teraz śpij!!

Znowu poczuł się jak na karuzeli i znowu obudził się w swoim uporządkowanym pokoju. Tym razem nie zastanawiał się jednak, czy śnił, tak bardzo chciał znowu tam wrócić i popatrzeć przez chwilę na swoich przyjaciół.. i na nią..

Trach! Drzwi wypadły nieomal z futryn a zjawa, która się ukazała wyglądała przerażająco, jej strój przypominał strzępy a twarz, całą w błocie wykrzywiał grymas potwornej złości..

- Franciszku- odezwała się mrocznym głosem- jestem duchem przyszłego ultimate, pokażę Ci..

- Co?! Co mi pokażesz?! Franciszek nie krzyczał, zbyt straszna była ta postać, szeptał więc, ale nie doczekał odpowiedzi, poczuł straszny ból i zemdlał.

Ocucił do deszcz i wiatr, tak przejmujący, że poczuł dreszcze. Stał na boisku, ale widok różnił się już od letnich wspomnień, niebo usłane było ciężkimi chmurami a murawa przypominała bagno. Mecz właśnie się skończył, zawodnicy rozchodzili się powoli do szatni.. Franciszek patrzył na nich, ale nikogo nie rozpoznawał, podszedł więc bliżej i dopiero wtedy zobaczył swoich przyjaciół. Na ich twarzach nie było już radości, którą pamiętał, były natomiast tak smutne, że poczuł dziwny ucisk w gardle, mógłby się rozpłakać i nie byłby sam, wszyscy jego koledzy i koleżanki płakali, przegrali chyba mecz, kiedy znaleźli się tuż obok niego, usłyszał głos swojego dawnego kapitana..

- Nie martwcie się, nie spełniliśmy marzeń, ale przecież mamy jeszcze na to czas..

- Ale nie mamy już Franciszka, i nigdy nie będziemy mieli, nie rozumiesz?! Mogliśmy dziś przegrać, mogliśmy też wygrać, ale bez niego to nie ma już sensu.. kiedyś byliśmy drużyną.. teraz to nie ma już sensu.

Franciszek tak bardzo pragnął się obudzić z tego koszmaru, że opadł na kolana i zaciskał z całej siły pięści, nic się jednak nie wydarzyło, odprowadził swoich kolegów wzrokiem i zobaczył, że wychodząc z szatni udali się każdy w swoją stronę, jakby nigdy nie mieli się spotkać..

Obudziły go promienie słońca padające na puste ściany jego pokoju, zerwał się przerażony, znalazł budzik i zobaczył datę: 25 grudnia, Boże Narodzenie. A więc to był sen, to wszystko było snem.. Podszedł do okna i otworzył je, powietrze, choć mroźne, było tak ożywcze, że zamknął oczy i oddychał nim tak głęboko, jak tylko potrafił. Potem usiadł przy biurku, podniósł z niego telefon i wykręcił numer..

- Halo? Głos w słuchawce był tak wesoły, że dodał Franciszkowi sił, już wiedział, co powiedzieć..

- Hubercie, to ty? Tu Franciszek, chciałbym przyjść na trening..

- Czekaliśmy na to, wszyscy czekaliśmy, wiesz gdzie nas znaleźć..

list do Laponii..

2010-12-05T08:09:00.001-08:00

Drogi święty Mikołaju,

Rok temu poprosiłem Cię o blond piękność ze Szwecji, zabytkowe Porsche i większościowy pakiet udziałów w fabryce czekolady Willy Wonka. Byłem przekonany, że spełnisz życzenia gdyż przez cały rok dawałem przykład dobrego wychowania a na kredensie przy kominku zostawiłem dla Ciebie szklankę mleka i Twoje ulubione imbirowe ciasteczka. I mimo, że nazajutrz nie było po nich śladu a na dywanie zostały trudne do uprania plamy, wymarzonych prezentów nie dostałem do dziś. Chciałbym Cię uspokoić, nie gniewam się, być może uznałeś, że nie dojrzałem do górującej nade mną wzrostem kobiety i cielęcej skóry w moim samochodzie.

Upłynął kolejny rok, nie proszę Cię jednak o tak ekstrawaganckie cuda, teraz mam tylko jedno życzenie a spełnienie go na pewno nie będzie ani trudne, ani kosztowne.

Drogi święty Mikołaju, proszę Cię o boisko, o niezwykłe boisko: takie bez bramek, koszy i siatek, takie z dwoma zonami, brick pointami i równą zieloną trawą, takie ze sztucznym oświetleniem i dwumetrową strefą bezpieczeństwa na wypadek dzikiego lejałtu, o takie właśnie. Widzisz, ten rok zmienił całkowicie moje życie, nie interesują mnie już kobiece włosy o kolorze pszenicy, chyba że upięte biegają w dywizji women. Piękne dwumiejscowe auta również nie zajmują mi wyobraźni, o wiele bardziej cenię sobie wieloosobowe vany, które mogłyby zabierać na turnieje całą drużynę. Drogi święty Mikołaju, kocham się szaleńczo w ultimate frisbee i doprawdy niewiele więcej jest już rzeczy na tej planecie, którym poświęcam swój czas i emocje.

Zdaje sobie sprawę, że każdą prośbę do Ciebie trzeba uzasadnić.. i być może nie pomogłem w tym roku przejść przez jezdnię wielu staruszkom, nie wynosiłem śmieci, nie karmiłem rybek a w szkole siedziałem raczej w oślej ławce, ale drogi święty Mikołaju, zajmowałem się czymś równie ważnym. Przez cały sezon wystrzegałem się niesłusznych calli, dwa razy wygrałem flipa, nie popełniałem celowo traveli, dyskusje na temat przewinień prowadziłem bardzo dorośle i odpowiedzialnie a kiedy tylko miałem na to siły, pomagałem drużynom mającym problemy ze składem. Owszem, zdarzyły mi się dwa lub trzy spike’i, ale nie miały one nic wspólnego z pychą i innymi mało sportowymi emocjami, naprawdę.

Drogi święty Mikołaju, spełnij moje życzenie, wybuduj w moim mieście boisko do ultimate, takie bez bramek, koszy i siatek, takie z dwoma zonami, brick pointami i równą zieloną trawą, takie ze sztucznym oświetleniem i dwumetrową strefą bezpieczeństwa na wypadek dzikiego lejałtu, takie właśnie.

czwarta pora roku.

2010-11-08T12:56:00.000-08:00

Sezon zimowy, to biorąc pod uwagę nasz nie- śródziemnomorski klimat cztery miesiące treningu ducha, tak chyba można opisać jednym zdaniem ten okres. Metod pracy nad sobą jest oczywiście mnóstwo, jedną z nich jest skupienie się na rozgrywkach indoor, czyli zawodach rozgrywanych pod osłoną dachu. Jeśli motywującymi są dla kogoś emocje turniejowe, związane ze stałym rozgrywaniem meczów, to nie będzie narzekać ani chwili, o ile oczywiście lubi też podróżować za granicę. Mało tego, takie potraktowanie tej części roku wydaje się całkiem słuszne, marzec rozpocznie się bowiem od Mistrzostw Polski Indoor we Wrocławiu a to świetna wiadomość dla miłośników sali.

Wielbiciele, a nawet fanatycy grania wyłącznie outdoor, czyli pod osłoną nieba, ekscytują się natomiast zakupem nowej, ciepłej czapy i szykują się na innego rodzaju walkę. Nadchodzi taki moment, że z ulic znikają pochowani w autobusach przechodnie a pozostają na nich właśnie Ci, którzy trenują swojego ducha, dla nich dobranocką jest prognoza pogody, zasypiają śniąc o słocie, z którą zmierzą się następnego dnia. Brzmi to może strasznie heroicznie, ale plan rozwoju nie zakłada przerwy z powodu syberyjskiej temperatury, taka filozofia jest więc trochę bohaterska a na pewno może stanowić wielkie wyzwanie.

Najlepszym otoczeniem do pracy na dworze jest bez wątpienia własna drużyna, cała. Linia, która ma świetnie współpracować z grającymi w polu musi się utworzyć w trudnych warunkach listopadowego treningu, jeśli zdaje egzamin tutaj to sprawdzi się również na najważniejszym meczu w sezonie. Rolę pełni tam dwojaką; po pierwsze musi swoim istnieniem dodawać nieziemskich sił zawodnikom, podczas cut’a, w obronie, w każdym momencie, po drugie zaś musi być ich najlepszym źródłem informacji, obie umiejętności można kształtować już teraz. Drille wykonywane na treningu nie wymagają obecności wszystkich graczy na boisku, uczestniczyć w nich można też zza linii a moknąć można bardziej kreatywnie, dodając otuchy lub udzielając wskazówek. Pamiętajcie, że znajdujemy się na deszczu i mrozie, teraz następna kwestia. Bardzo silna musi być więź zespołu, który znajdzie się w trudnej sytuacji i z niej wybrnie, obojętnie czy rzecz dzieje się podczas finału, czy meczu otwarcia, to nie ulega wątpliwości. Wielkie uczucia dotyczą natomiast wielkich chwil, czasem wręcz ekstremalnych a przekroczenie granic swoich możliwości jest o wiele łatwiejsze jeśli kiedyś się już dokonało, z całą drużyną oczywiście. Pamiętajcie, że znajdujemy się na deszczu i mrozie, teraz kwestia najbardziej oczywista, odporność organizmu. Warunki indoorowe nie ustępują- zdaniem niektórych- tym na świeżym powietrzu jeśli chodzi o pracę na komunikacją, motywacją, bądź tworzeniem ducha zespołu, w tym przypadku jednak nie ma żadnego argumentu na ich równorzędność, bądź wyższość. Ćwiczenie hartu ciała to główna idea outdooru a biorąc pod uwagę, że gra toczy się o nasze zdrowie powinna być przedkładana nade wszystko. Odpowiedni strój, rozsądne odżywianie(dostarczające energii i witamin) i mnóstwo motywacji przyniosą rezultaty nie tylko w pierwszym wiosennym cut’cie, także zimą, której nie spędzimy pod kocem z wrogim nam termometrem.

Oczywistym jest, że nawet jeśli nie wyściubicie nosa spod dachu przez całą zimę to i tak macie szansę przygotować się do sezonu na trawie- wszystko zależy od zapału i mądrego treningu. Zwróciliśmy jednak uwagę na trzy bardzo ważne aspekty, które wymagają wody w butach i lodu w nosie by stały się ostatecznie Waszym atutem. Mrożąca krew w żyłach linia, team spirit podobny temu pod Termopilami i witalność triathlonisty..

propagujemy outdoor.

szmaragd, smok i tequila..

2010-11-07T09:12:00.000-08:00

Za siedmioma górami, za siedmioma lasami, trzynaście mil od jaskini smoka i parę kroków od Dunaju stoi sobie hala wypełniona po brzegi piaskiem, pod nim zaś czeka na znalazcę zakopany tam przed wiekami skarb, szmaragdowe frisbee. Legend o dzielnych rycerzach, którzy próbowali je znaleźć jest wiele, moc zielonego discrafta jest niewyobrażalna, historia poszukiwań była natomiast często fałszowana przez kronikarzy pragnących za wszelką cenę posiąść ten legendarny talerz.

Nieprawdą jest więc, że hrabia Roland odłączył się od orszaku króla by bronić go przed Saracenami, jedynym jego marzeniem była bowiem wyprawa do Bratysławy. Nieprawdą jest również, że podróże na wschód uciekiniera z ołowianych lochów pałacu Dożów, słynnego Casanovy, miały być miłosnym podbojem tej części Europy, weneccy władcy zdawali sobie sprawę z istnienia magicznego frisbee i wysłali swojego szpiega, zafascynowani pradawnym mitem pozwolili nawet obalić nimb swej twierdzy by osiągnąć cel. Takich opowieści jest mnóstwo, najbliższa nam dotyczy wizyty na polskim dworze słynnego medium Johna Dee. Kroniki tłumaczą to wydarzenie dążeniem Stefana Batorego do rozwiązania tajemnicy purpurowego srebra, jak wielka musi być moc szmaragdu skoro tworzono legendy by ukryć jego istnienie?? Niektórzy powiadają, że skarb ten daje swemu panu czarodziejskie wprost umiejętności, niedoścignioną technikę rzutu, wszechwiedzę ultimate czyniącą z niego mistrza nad mistrzami. Inni głoszą, że magiczne frisbee napełnia się wszystkim, czego pragnie znalazca i czyni z niego zarazem zwycięzcę każdego beer race.. Nikomu jeszcze nie dane było wielkie odkrycie, klucz do niego także jest ukryty, być może trzeba być graczem o czystym sercu, być może to kwestia posiadania odpowiedniego hasła w pradawnym języku, tego nie wie nikt..

Wiek dwudziesty pogrzebał wielką zagadkę, technologiczne Big- Bang i the Huddle zaopatrzyło graczy w szorty Five’a, korki Speed TD i niezliczone taktyki, pamięć o magicznym frisbee przetrwała więc tylko w umysłach marzycieli, oni zaś od trzech lat wybierają się do stolicy Słowacji na plażowy turniej z najcenniejszą, choć ukrytą, nagrodą w historii tego sportu. Polskę reprezentować będzie team Tequila Sunrise, jego historia wiąże się ściśle z legendą potężnego discrafta, nie można jej więc pominąć. Drużyna powstała w 2009 roku, podczas turnieju Frisbee Kołem się Toczy. Dwóch zafascynowanych baśniową opowieścią graczy postanowiło powołać swoisty Okrągły Talerz i rozpoczęło trwające rok poszukiwania godnych tego wspaniałego projektu rycerzy. I udało się!! I na dodatek wydaje się, że są przygotowani na każdą, nawet najcięższą próbę. Słowacki smok?? Warszawski Smok. Marsjanie?? Elroy Jetson. Amazonki?? Ciocia Bletka. Harce do rana?? Wojtek. Lew Skaza i wszystkie hieny?? Wika. Patrząc na cały skład trudno o optymizm, zdecydowanie łatwiej o hurra-optymizm, takie zresztą są założenia tego zespołu, uśmiechać się szerzej niż w reklamie Colgate a bawić lepiej niż Lego Technics. Tequila Sunrise!!

PS. istnieje strona tego turnieju: ITF2010 , niestety nie ma na niej żadnej wzmianki o magicznym, szmaragdowym frisbee, ciekawe..

Dump, swing.

2010-11-05T08:34:00.000-07:00

"Dump" (tzn. krótkie podanie w tył) i "swing" (podanie przenoszące grę na drugą stronę boiska) to podstawowe manewry wykonywane przez handlerów (rozgrywających). Mają one na celu wymuszenie na obrońcach błędów w ustawieniu i do wykreowania cutter'om łatwych wyjść po dysk.

Na załączonym klipie pierwsze podanie (dump) jest jednocześnie przełamaniem force'u (brake'iem). Ciężar gry zostaje przeniesiony kolejnym podaniem (swing'iem) na druga stronę boiska. Dysk, po swingu, znajduje się teraz na stronie "zamkniętej" - co wymusza zmianę ustawienia obrońców w głębi pola. Wcześniej obrońcy byli ustawieni po stronie "otwartej" w celu uniemożliwienie cutter'om wejścia "po dysk". W chwili przełamania force'u i swinga, sytuacja boiskowa zmienia się diametralnie. Teraz obrońcy znajdują się po złej stronie atakujących, a cutter'zy (atakujący) mają otwartą drogę do dysku. Aby zapobiec "cutt'om in" z głębi pola, obrońcy zmienią swoje ustawienie (wcześniej kryli atakujących cutter'ów od otwartej strony, a teraz przejdą na zamkniętą). W tym momencie, handler mający dysk przy linii, swing'uje z powrotem do środka, a pivot (handler grający w środkowej części boiska) swing'uje dalej w kierunku prawej strony boiska. Teoretycznie wróciliśmy do punktu wyjścia. ALE: obrońcy w głębi pola gry są znowu źle ustawieni - po przejściu na stronę zamkniętą, muszą gonić na stronę otwartą. Jak widać na klipie - jeden z obrońców nie nadążył za swoim cutter'em w rezultacie czego handler mógł zagrać łatwy dysk do otwartego zawodnika - zdobywając tym samym ładnych parę metrów boiska.

Najważniejsza w całym tym zamieszaniu jest nić porozumienia między cutter'ami i handlerami. Sam fakt swingowania dyskiem z jednej strony na drugą, nic nie da. Cutter'zy muszą aktywnie uczestniczyć w akcji (grać bez dysku). Tak samo jak wahanie handler'a przed podjęciem (jedynej słusznej w tej sytuacji) decyzji i nie zagranie dysku do otwartego, wchodzącego zawodnika, może stłamsić w zarodku ciekawie rozwijającą się akcję.

W tym momencie pojawia się termin "timing". Wyjście po dysk cutter'a musi być idealnie zgrane w czasie ze swingiem. Wymaga to wspólnego treningu i wzajemnego, boiskowego zrozumienia. Jeśli drużyna opanuje te elementu do perfekcji, to obrońcom będzie bardzo trudno powstrzymać jej "flow".

Force home.

2010-11-02T22:41:00.000-07:00

Podstawowa technika ataku - stack. W teorii zupełnie banalny, jednak z boiskowej perspektywy to zagadnienie wygląda na nieco bardziej skomplikowane. Stacka należy dużo trenować, pielęgnować, podlewać, a wyrośnie na dużą i pewną taktykę, która pomoże zdobyć dużo metrów pola przeciwnika. Zwykle najprostsze rozwiązania są najbardziej skuteczne - tak jest również w tym przypadku. Stack jest podstawą, schematem, daje mnóstwo możliwości, i tylko od inwencji cutter'ów i porozumienia na linii cutter - handler zależy rozwój akcji bazowanej na stack'u.

Działaniom ofensywnym drużyny grającej stack'iem - postarają się przeciwstawić zawodnicy drużyny przeciwnej broniąc "man-to-man" (w ultimate'owej nomenklaturze, w skrócie: "man"), ustawiając "force home"."Force" to wymuszanie pewnego zachowania przez obrońców na atakujących, a "home" to po prostu ułatwienie w nazewnictwie, każdy może mieć chwilę słabości na boisku, i zdarzyć mu się może, że pomyli "force forehand" z "force'm backhand" - ale na pewno nie zapomni, po której stronie boiska zostawił swoje rzeczy. W sytuacji boiskowej "force home" - marker (obrońca przy atakującym z dyskiem) jest skierowany twarzą (może obserwować, czy ktoś mu nie podkrada carbo) do swojego drużynowego obozu, a reszta obrońców ustawia się plecami do drużynowej bazy, a twarzami do atakujących - są między atakującymi a bazą. Im można podkradać carbo - na pewno nie zauważą. Lustrzanym odbiciem "force home'u" jest "force away". Wtedy to tylko marker jest ustawiony plecami do bazy. Cała reszta natomiast, może obserwować i atakujących i obóz.

Sockeye Training Camp in Russia

2010-10-27T06:14:00.000-07:00

Już na początku sezonu outdoor'owego 2011, w Moskwie, odbędzie się Sockeye Training Camp. Do rosyjskiej stolicy zjadą zawodnicy amerykańskiej ekipy z Seattle, by przekazać swoją wiedzę i podzielić się praktycznymi poradami związanymi z prowadzeniem treningów ultimate.

Całe to przedsięwzięcie będzie trwało 10 dni. Wszystkie zajęcia i warsztaty odbędą się w Moskwie między 30 kwietnia a 9 maja 2011.

Do tej pory swoją obecność potwierdzili: Tyler Kinley (kapitan zespołu Seattle Sockeye), Ben Wiggins (zdobywca nagrody im. Callahana z sezonu 2003 oraz współtwórca magazynu www.the-huddle.org ), oraz Jaime „Idaho” Arambula (zdobywca tytułu trenera roku 2010 oraz trener kolumbijskiej drużyny juniorek, która wywalczyła tytuł mistrzyń świata 2010). Lista trenerów uzależniona będzie od liczby chętnych do wzięcia udziału w warsztatach. Jeden prowadzący może wziąć pod swoją opiekę grupę maksymalnie 25-cio osobową.

Skills clinic będzie podzielone na 3 etapy. Motywami przewodnimi pierwszego będą: m.in. przygotowanie atletyczne oraz taktyczne, zarówno ofensywne, jak i defensywne. Kolejny etap zogniskowany będzie na sposobach poprawy indywidualnych umiejętności. Ostatni, połączony z Moskiewskim Festiwalem Latającego Dysku, poświęcony zostanie taktycznemu i psychicznemu przygotowaniu zespołu do gry w ultimate.

Zajęcia będą się odbywać w grupach, podzielonych wg umiejętności i doświadczenia uczestników.

Cena? 90$ (jeżeli wpłaty dokona się przed 31.12.2010) za cały kurs wydaje się być niewygórowana, jak za wiedzę, jaką można wynieść z takiego obozu szkoleniowego.

Na uwagę zasługuje fakt, że amerykanie z Sockeye nie zarobią na prowadzeniu tego kursu ani grosza. W ramach rekompensaty, organizatorzy z rosyjskiej strony zapewnią im bilety powrotne do Stanów, rosyjskie wizy oraz zapoznają amerykańskich trenerów z życiem w Moskwie z perspektywy jej mieszkańca.

P. S.

Rejestracja ruszyła 12 października. Szczegółowe informacje znajdziecie na facebook'owej stronie wydarzenia: http://www.facebook.com/pages/Sockeye-Training-Camp-in-Russia/125106177545229

Plażowa kadra "open"

2010-10-26T06:33:00.000-07:00

Adam Kłosowicz (Furious Goats, Poznań) został ogłoszony selekcjonerem kadry narodowej Beach Ultimate w dywizji open.

Reprezentacja, która powstanie pod wodzą Kłosa, będzie miała za cel jak najlepsze zaprezentowanie na arenie międzynarodowej poziomu Beach Ultimate jaki prezentuje Polska. Okazję ku temu, zawodnicy wybrani przez Selekcjonera, będą mieli już w przyszłe wakacje. A dokładniej na turnieju w Lignano Sabbiadoro we Włoszech, który odbędzie się między 22 a 28 sierpnia (http://www.wcbu2011.com/).

Pierwszym zadaniem świeżo upieczonego Selekcjonera jest ogłoszenie składu Reprezentacji. Istnieje jednak duże ryzyko wystąpienia przeszkód, które mogą pokrzyżować jego plany. Jedną z nich może być występ zawodników, których trener widziałby w kadrze plażowej, na trawiastych mistrzostwach Europy (http://ffindr.com/en/event/euc-2011). Mimo że terminy tych wydarzeń nie pokrywają się, to udział w obydwu turniejach może być ograniczony dla graczy z prozaicznych przyczyn finansowych. Kolejną przeszkodą może okazać się równoległy występ narodowej Reprezentacji na tym samym turnieju w Lignano, ale w dywizji mieszanej – prowadzonej przez Mikołaja Smogóra (Grandmaster Flash, Warszawa). Mam nadzieję, że Selekcjonerom uda się dojść do porozumienia i stworzą dwie, jednakowo silne drużyny.

Ciągle czekamy na zgłoszenie od osoby, która podejmie się poprowadzenia Reprezentacji w dywizji women. Adam Kłosowicz zgodził się stworzyć skład oraz aktywnie wspierać działania żeńskiej kadry, z zastrzeżeniem, że już podczas trwania samego turnieju będzie mógł skupić swoją uwagę tylko na formacji open.

Frisbee Kołem się Toczy 2010 na chłodno

2010-10-20T01:18:00.000-07:00

Inauguracja sezonu halowego tradycyjnie już odbyła się w niewielkim mieście w centralnej Polsce- Kole. Trzecia edycja turnieju organizowanego przez drużynę Zdobywcy Oskarów to niewątpliwy sukces, mało jest bowiem w naszym kraju zawodów z taką historią. Team z Łodzi zasługuje na gratulacje, ponieważ tworzy świetną okazję do rozwoju w trudnym ku temu okresie jesienno- zimowym. Polskie zespoły również spisały się na medal, wykorzystały tę szansę i wspólnie uczyniły to wydarzenie nie tylko barwnym- biorąc pod uwagę różnorodność składów- ale i atrakcyjnym ze względu na sportowy poziom.

Mieliśmy więc okazję oglądać w akcji świeżo upieczonych mistrzów Polski Furious Goats z jednej strony, z drugiej zaś najmłodszego wiekowo członka Polskiej Rodziny Frisbee, pochodzącą z Sosnowca drużynę Fristaszki. Staliśmy się ich fanami dopiero teraz, choć swoim urokiem urzekali wszystkich już od samego debiutu- wyobraźcie sobie grupę gimnazjalistów grających turniejowe mecze z rywalem lepszym zarówno fizycznie, jak i technicznie; widok przypominał biblijny pojedynek Dawida z Goliatem, tyle że w przeciwieństwie do legendy potyczki te kończyły się dla juniorów porażką. Radość jaką czerpali z pierwszych doświadczeń i opieka, którą sprawuje nad nimi Szymon i inni gracze Spirit on Lemon pozwalały jednak wierzyć, że nie będą nas zachwycać wyłącznie entuzjazmem, ale i umiejętnościami. Chwila ta nadeszła w niedzielne popołudnie, każdy, kto zerkał na tablicę wyników i przenosił potem wzrok na boisko przecierał oczy ze zdumienia. Spokój w rozgrywaniu dysku, umiejętne zdobywanie pola, przerzucanie gry na przeciwległe jego końce, takie pojęcia kojarzą się raczej ze stylem doświadczonych zespołów seniorskich, natomiast okazały się one kluczem do zwycięstwa Fristaszków nad KrakUF’em, którego niektórzy gracze mogliby spokojnie przeskakiwać nad głowami naszych nowych idoli. Młodzież zajęła ostatecznie przedostatnie miejsce w klasyfikacji punktowej, ale wrażenie jakie po sobie pozostawiła długo jeszcze będziemy mieli w pamięci.

Go Fristaszki!! Rywalizacja między najlepszymi na Frisbee Kołem się Toczy 2010 nie była wcale mniej ekscytująca, w sobotni wieczór trudno było mówić o jakimkolwiek faworycie do sukcesu, kilka niespodzianek i świetna postawa gospodarzy wyłoniły w końcu czterech półfinalistów, Furious Goats, Ostro Disco, Warsaw Fenix i Zdobywcy Oskarów.

Wyniki poznaliście w wersji ‘na gorąco’, na chłodno dodamy do nich, że po raz pierwszy w swojej historii wyróżnienie Spirit of the Game otrzymał poznański team Furious Goats, przegrany finał nie bolał ich więc nic a nic. Szkoda tylko, że przyznanie tej nagrody zależało od oceny organizatorów, turniej był niewątpliwie funowym i taka forma do niego pasowała, ale całym sercem popieramy ideę, która kładzie nacisk na rozwój polskiego ultimate właśnie na płaszczyźnie Spirit of the Game; jego przyznawanie również jest sztuką i każda ku temu okazja jest dla naszych drużyn korzystna. Wrzucenie do frisbee cukierka z nazwą swojego ulubieńca byłoby jak najbardziej wesołe, z drugiej zaś strony czyniło by je odpowiedzialnymi, decyzja natomiast byłaby pewnie wynikiem choćby chwili zastanowienia w pomeczowym kółku.

Relacja drużyny Nine Hills
Relacja drużyny Astro Disco

Frisbee Kołem się Toczy 2010 na gorąco:

2010-10-17T12:54:00.000-07:00

Klasyfikacja generalna:

1. Warsaw Fenix

2. Furious Goats

3. Astro Disco

4. Zdobywcy Oskarów

5. Grandmaster Flash

6. Cool Flights

7. Uwaga Pies

8. 9 Hills

9. Fristaszki

10. KrakUF

wspomnień ciąg dalszy..

2010-10-15T00:42:00.000-07:00

Latem przecież odrobinę zaszaleliśmy, biorąc pod uwagę dość oszczędną opowieść o Mistrzostwach Polski muszę chyba napisać o czymś jeszcze. Ale po kolei.. Początek historii to kwietniowe tryouts, narodziły się wtedy dwie Reprezentacje Polski, najlepsi gracze z naszego kraju mogli z orzełkiem na piersi przedstawić swoje frisbee za granicą i razem z GrandMaster Flash wziąć udział w mistrzostwach świata, team z Warszawy na WUCC w Pradze, kadra

U- 23 na Worlds w bajkowej Florencji. Sama wyprawa nie zadowoliła młodych zawodników, narobili więc we Włoszech szumu i zajęli czwarte miejsce. Tymczasem przygoda trwała nadal. W sierpniu odbyły się eliminacje do Klubowych Mistrzostw Europy, do Czech wybrali się- teraz spokojnie możemy ich tak nazywać- mistrzowie Polski- Furious Goats. Oni również dali się zapamiętać, awansowali do następnej rundy zajmując, a jakże, czwarte miejsce. Dwie wysokie pozycje na tej rangi zawodach, świetnie. Nie minął tydzień i na Manic Miner, najpiękniej zlokalizowanym w tej części Europy turnieju debiutował Team Poland. Zgrupowanie reprezentacji popsuła wprawdzie gwałtowna ulewa i zniszczyła trochę jego założenia, ponieważ nie wszystkie mecze udało się rozegrać, nastroje jednak były raczej dobre, ostatecznie to pierwszy krok, czasem najważniejszy.

Najwięksi szczęściarze zwiedzili podczas wakacji spory kawałek Europy, w każdej zaś powieści o podróżnikach pojawia się jakiś skarb, w tej historii również. Trochę wyżej pisałem o czeskiej Central European League, ale występ na niej GrandMaster Flash Women zostawiłem na sam koniec. Drużynę tworzą wyłącznie kobiety, to tylko powoduje, że nie trzeba uzasadniać, dlaczego jest tak cenny :)

Udział dziewczyn w CELu był natomiast czymś bardzo im potrzebnym, widziałem radość, jaką sprawiało im granie w dywizji women, to było super, a skoro organizują już sobie czas wolny na zimę, ciekaw jestem wiosny. To tylko kilka pocztówek z wakacji polskiego ultimate, był jeszcze Sandslash i była Warszawska Liga Ultimate, było Paganello, Bibione, Interflug, Ultifreefly, Windmill Windup i Konserwowy Atru Cup, pomogliśmy też Martynce, lato było więc bardzo wesołe, ale i pracowite. Mistrzostwa w Sosnowcu podsumowały to wszystko znakomicie, najlepsze drużyny zdobywały doświadczenie na największych światowych imprezach i okazało się ono jak widać bardzo cenne.

Przyszłości nie da się przewidzieć, może z jednym wyjątkiem. Sezon letni skończy się w połowie listopada po plażowym turnieju w Bratysławie, wtedy dopiero można będzie powiedzieć: cześć lato!

A na koniec fanfary, gałązki oliwne i nieśmiertelna sława zwycięzcy, proszę Państwa, Debiut Roku..

wspomnienia z Sosnowca

2010-10-14T05:35:00.000-07:00

Bardzo cieszy, że obrazując Mistrzostwa Polski Ultimate Frisbee z perspektywy widza, który choćby przypadkiem trafił w okolice boisk i zobaczył, na czym ta zabawa polega, wcale nie trzeba się martwić o jego wrażenia. Turniej był zorganizowany solidnie, nie mając pojęcia o podstawowych zasadach można było bez obaw liczyć na ich wyjaśnienie przez wolontariuszy pomagających w prowadzeniu mistrzostw. Obecność STAFFu była również dość istotna dla zawodników, nie musieli się bowiem troszczyć o kontrolowanie wyniku meczu. Mało tego, spotkania były rejestrowane na potrzeby statystyk, każdy punkt i asysta, jak również przedziały czasowe są ogólnie dostępne.

Taka wiedza może być drużynom bardzo przydatna, nie tylko podczas wigilijnej kolacji, na której ratujesz sytuację chwaląc się przed rodziną swoimi scoresami, choć to pewnie niezły ubaw.

Wróćmy do punktu widzenia widza; jeśli przestałby na moment obserwować ultimate, zwróciłby pewnie uwagę na jego otoczenie, polską rodzinę frisbee. Na szczęście był to widok bardzo ładny, gdziekolwiek by nie spojrzeć- radość. To bardzo ważne w popularyzacji tego sportu w naszym kraju, jego wyjątkowość opiera się przede wszystkim o ten szczególny nastrój, jaki wytwarzają uprawiający go pasjonaci. Wspólne rozgrzewki, oklaskiwanie efektownych zagrań, kółka tworzone po meczach, to wszystko wpłynęło na niemal arkadyjski klimat wokół boisk, a tam..

Na czterech dobrze przygotowanych murawach swoje mecze rozgrywało szesnaście drużyn. Nie każda przyjechała do Sosnowca aby w niedzielę wspiąć się na najwyższy stopień podium, dla debiutantów zawodów takiej rangi sama obecność była sukcesem. Faworyci, czyli cztery teamy rozstawione w swoich grupach jako najsilniejsze budzili jednak emocje czasem wręcz niesamowite, gołym okiem można było dostrzec, jak mnóstwo pracy włożyli w swój rozwój. Ambicje pozwalały im myśleć wyłącznie o finale, który spokojnie mógłby być transmitowany w telewizji publicznej, spotkały się w nim najlepsze ekipy mistrzostw i zarówno Furious Goats, jak i Grandmaster Flash zagrali elektryzująco, nawet nasz przypadkowy widz byłby z pewnością szczerze zachwycony tym widowiskiem, owszem widowiskiem, doping podczas tego meczu graczom dodawał skrzydeł a nastrój wytworzył doprawdy wspaniały. Mistrzem Polski Ultimate Frisbee 2010 zostali Furious Goats, zespół ten od początku oparł swoją filozofię o zdobycie tytułu i przez cały sezon pewnie kroczył ku zwycięstwu, jego motywacja i przygotowanie fizyczne, technika i drużynowy duch budziły szczery podziw.

Nasz całkiem już zainteresowany kibic wraca do domu, wpisuje w google nazwę zwycięskiej drużyny, znajduje jej stronę, poznaje ich trochę bardziej, uczy się techniki najpierw dzięki filmom na youtube, potem decyduje się odwiedzić prawdziwy trening. Gościnność, z jaką zostaje przyjęty urzeka go na tyle, że decyduje się być również na następnym, zaczyna budzić się w nim pasja, znajomi są coraz ciekawsi jego nowego hobby, turniejowych podróży i poniedziałkowych zakwasów. Niepewnie pytają, czy mogą się przyłączyć..

Naszym celem nie było przedstawienie relacji z przebiegu meczy ani analizowanie statystyk. Zadaliśmy sobie pytanie: czy Mistrzostwa Polski i każdy turniej, który odbywa się w naszym kraju może wywołać w kimś- swoją organizacją i rodzinną wręcz atmosferą- większe zainteresowanie ultimate frisbee, być może zachęcić go nawet do spróbowania swoich sił w tym sporcie??

Dziękujemy Spirit on Lemon, dziękujemy też każdemu wesołemu członkowi familii frisbee, dzięki Wam odpowiedź na nasze pytanie brzmi: tak.

Statystyki Mistrzostw Polski Ultimate Frisbee

Galeria Foto@ Picasa Astro
Galeria Foto@ Frisbee.pl

PS. post scriptum dedykujemy drużynie GrandMaster Flash, która była najbardziej radosna, najbardziej profesjonalna w interpretacji zasad, najbardziej dbała o zdrowie przeciwników i w ogóle była naj naj. Spirit of the Game!!

credo

2010-10-12T05:34:00.000-07:00

Zdajemy sobie sprawę z siły narzędzia, w którego posiadaniu się znaleźliśmy tworząc frisbeepropaganda.blogspot.com. Chcemy, aby informacje pojawiające się na tablicy bloga były zawsze jak najlepszej jakości i żeby zaspokajały w jak największym stopniu ciekawość naszych Czytelników.

Poczuwamy się do odpowiedzialności wobec społeczności ultimate. Dlatego zdecydowaliśmy się propagować sport, który kochamy za pośrednictwem bloga. Chcemy dzielić się naszą pasją, wspierać wszystkie inicjatywy mające na celu rozpowszechnienie ultimate oraz podnosić poziom teoretycznej wiedzy zawodników uprawiających ten sport.

Ultimate jest dyscypliną, która ciągle się rozwija dzięki ludziom, którzy poświęcają jej każdą wolną chwilę. Chcemy stanąć z nimi w jednym szeregu.

Właśnie z tego powodu skupiliśmy się na planie programowym i założeniach, jakie chcemy realizować poprzez frisbeepropaganda.blogspot.com. Przerwę w publikacjach wynagrodzimy jakością tekstów, które pojawią się już niebawem.

www.scores.frisbee.pl

2010-09-23T14:48:00.000-07:00

Kolejnym argumentem przemawiającym za tym, że te mistrzostwa będą wyjątkowe, będzie możliwość śledzenia wyników meczów na żywo. System, który narodził się w Finlandii już kilka lat temu, a przetestowany został na imprezach najwyższej rangi, np.: na Klubowych Mistrzostwach Świata w Pradze czy Mistrzostwach Świata do lat 23 we Florencji. Live-scoring będzie również obecny na Mistrzostwach Polski 2010 w Sosnowcu. Zaadoptowaniem tego programu zajął się Adam, gracz Warsaw Phoenix. Dzięki jego wysiłkom, poza śledzeniem wyników poszczególnych spotkań, na stronie www.scores.frisbee.pl mamy możliwość zapoznania się ze składami drużyn walczących o tytuł Mistrza Polski oraz statystykami każdego gracza z osobna - ilością punktów jakie zdobył i liczbą jego asyst.

Poza tym, że live-scoring jest kolejnym symptomem świadczącym o rozwoju ultimate w Polsce i dowodem na to, że organizacja turniejów w Sosnowcu stoi zawsze na niedoścignionym poziomie, mam nadzieję, że walka o prym w statystykach, obok rywalizacji między drużynami, będzie dodatkowo podsycać emocje.

Mistrzostwa Polski Ultimate Frisbee/ 25- 26 wrzesień/ Sosnowiec

2010-09-21T01:01:00.000-07:00

Obojętnie z jakiej perspektywy by na nie spojrzeć, mistrzostwa te będą wyjątkowe. Przyznajemy, to dość odważna opinia o turnieju, który się jeszcze nie odbył, ale naszego zdania nie mamy zamiaru cofać, podamy za to kilka powodów, dla których je głosimy. Pierwszy to rozmach, Sosnowiec odwiedzi podczas tego weekendu 16 drużyn, co daje w przybliżeniu trzystu graczy walczących o tytuł Mistrza Polski Ultimate Frisbee 2010. Organizator i gospodarz zawodów, team Spirit on Lemon jest natomiast na tyle doświadczony w przygotowywaniu tego typu wydarzeń, że mając w pamięci choćby jedno z nich możemy spodziewać się czegoś ‘naj’. Trzeci argument jest naszym koronnym. Kiedy po zakończeniu ubiegłego sezonu Polskie Stowarzyszenie Graczy Ultimate postanowiło porzucić formułę Pucharu Polski, obawiano się, że brak takiej rywalizacji wpłynie niekorzystnie na rozwój tej dyscypliny w naszym kraju. W sezonie wiosenno- letnim odbyły się zaledwie dwa turnieje mogące skupić całą polską rodzinę frisbee i wszystko wskazywało na to, że takie ryzyko istnieje.

Sceptycy muszą się jednak przyznać do błędu, nie dość bowiem, że familia spotka się w powiększonym składzie, to jeszcze żaden z jej członków nie próżnował, wynikiem tego może być ten oto obrazek: debiutant zawodów mistrzowskich, Mashtalesh gra z uczestnikiem tegorocznych Worlds, Grandmaster Flash. Nie można stworzyć lepszej okazji do nauki niż występ w takim meczu, nie ma też nic bardziej radosnego dla doświadczonych graczy niż możliwość przekazywania swojej wiedzy nowym drużynom.

Odpalamy WD, Uwaga Pies, Warsaw Phoenix, Astro Disco, Fristaszki, Furious Goats, Nine Hills, 4Hands, Cool Flights, Frisbeats Silesia,

BC Kosmorasz, Spirit on Lemon, KrakUF, Zdobywcy Oskarów, Mashtalesh, Grandmaster Flash, hmmm, wspaniała to będzie zabawa.

Seeding, czyli rozstawienie drużyn w grupach opiszemy po powrocie, jedynym wyjątkiem dla którego zajmujemy się hazardem są niedzielne finały w dysku naopkoło, typowania faworytów do zdobycia tytułu nie umiemy się dziś podjąć.

Mistrzostwa Polski@ Frisbee.pl

Mistrzostwa Polski@ Facebook

Warszawski skład OPEN

2010-09-19T16:07:00.000-07:00

W środę, 8 września, na boisku Warszawskiej Syrenki odbył się pilotażowy trening najmłodszego dziecka polskiej rodziny Ultimate. Nie ma jeszcze ani nazwy ani konkretnego składu; najważniejsze jest jednak to, że nowa ekipa jest pionierską formacją dywizji open w Polsce. Poza tym ustalono pryncypia, którymi drużyna będzie kierować się w trakcie swojego rozwoju. Jednym z nich jest położenie nacisku na sportowy poziom. Zawodników grających w tej dywizji w innych krajach, gdzie Ultimate jest w dużo bardziej zaawansowanym stadium rozwoju, szczególnie wyróżnia atletyczne przygotowanie, znakomite umiejętności rzutowe i rewelacyjna znajomość taktyki. Treningi warszawskiego składu open będą przygotowywane w taki sposób, żeby jak najszybciej osiągnąć jak najwyższy poziom zaawansowania wyżej wymienionych umiejętności.
Powstanie tej drużyny to konsekwencja ciągłego rozwoju Ultimate w Polsce. Mamy już całkiem nieźle rozwiniętą dywizję mieszaną. Kilkanaście drużyn w całym kraju, dwie ligi: NPUL - Liga pólnocnopolska oraz WLU i WZIU – odpowiednio: Warszawska Liga Ultimate i jej zimowa edycja: Warszawski Inkubator Ultimate. W Kwietniu powstała mixed’owa reprezentacja (również w kategorii do lat 23, która tego lata wywalczyła 4 miejsce na mistrzostwach świata we Florencji). Naturalnym, kolejnym krokiem było zabranie się za dywizję open. W stolicy jest wystarczająco dużo zapaleńców, którzy będą pokazywać się na turniejach u naszych sąsiadów – ponieważ w Polsce jako rodzynek, drużyna ta, w chwili obecnej, nie ma z kim rywalizować.
Zawodnicy, pochodzący z większości warszawskich ekip, nie mają zamiaru opuszczać swoich macierzystych drużyn. Wiedzę i umiejętności zdobyte na treningach warszawskiego open będą sumiennie przekazywać swoim kolegom na treningach drużyn mixed’owych. Dzięki temu podniesie się również sportowy poziom warszawskich drużyn dywizji mieszanej.
Mimo, że całemu zamieszaniu dookoła nowej drużyny towarzyszy ekscytacja, nieustająca burza mózgów i świetna atmosfera – gracze są świadomi ciężkiej pracy i trudności, jakie towarzyszyć im będą na każdym kroku. Open nie uznaje kompromisów.